(3200) Phaethon
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (3200) Phaethon | |
 Zdjęcie przemieszczającego się na tle gwiazd 3200 Phaethona |
|
| Odkrywca | IRAS |
| Data odkrycia | 11 października 1983 |
| Nr kolejny | 3200 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Grupa Apolla |
| Półoś wielka | 1,2713 j.a. |
| Mimośród | 0,8900 |
| Peryhelium | 0,1397 j.a. |
| Aphelium | 2,4028 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
1 rok 158 dni 13 godzin |
| Śr. prędkość | 26,41 km/s |
| Inklinacja | 22,18° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 5,1 km |
| Okres obrotu | 3,604 h |
| Albedo | 0,10 |
| Jasność absolutna | 14,51m |
| Typ spektralny | Typ F |
| Średnia temperatura powierzchni | ~247 K |
3200 Phaethon – planetoida z grupy Apolla. Została odkryta 11 października 1983 roku przez satelitę IRAS. Okrąża Słońce w ciągu 1 roku i 159 dni w średniej odległości 1,27 j.a. Nazwa planetoidy pochodzi od Faetona, syna Heliosa w mitologii greckiej. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3200) 1983 TB. Planetoida ta dała początek rojowi meteorów Geminidy.
Cechą odróżniającą Phaethon od wielu innych planetoid jest to, że zbliża się do Słońca na odległość mniejszą niż 0,14 AU przecinając przy tym orbity Marsa, Ziemi, Wenus i Merkurego. Podczas zbliżenia do Słońca powierzchnia rozgrzewa się od 1025 do 1500 K co spowodowało nadanie jej nazwy syna Heliosa.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
… | Poprzednia planetoida | 3200 Phaethon | Następna planetoida | …
