(4769) Castalia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(4769) Castalia
Odkrywca Eleanor Helin
Data odkrycia 9 sierpnia 1989
Nr kolejny 4769
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Grupa Apollo
NEO PHA
Półoś wielka 1,0631 j.a.
Mimośród 0,4833
Peryhelium 0,5493 j.a.
Aphelium 1,5770 j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
1 rok 36 dni 12 godzin
Śr. prędkość 27,12 km/s
Inklinacja 8,89°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 1,8 × 0,8 km
Masa 5,0 × 1011 kg
Średnia gęstość 2,1 g/cm3
Okres obrotu (4 h 5 min 9 s) h
Albedo 0,1
Jasność absolutna 16,9m
Typ spektralny Typ S
Średnia temperatura powierzchni ~270 K

(4769) Castalia – niewielkich rozmiarów planetoida z grupy Apollo.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Została ona odkryta 9 sierpnia 1989 roku w obserwatorium astronomicznym na górze Mount Palomar przez Eleanorę Helin.

Nazwa planetoidy pochodzi od mitologicznej nimfy Apolla.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Okrąża Słońce w średniej odległości 1,06 j.a. w czasie 1,1 roku. Orbita tej planetoidy nachylona jest pod kątem 8,89° względem ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,48.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Jest to ciało o niewielkich rozmiarach (1,8×0,8 km). Obraca się wokół własnej osi w czasie nieco ponad 4 godzin. Na obrazach radarowych widoczna jest jako obiekt w kształcie orzeszka ziemnego. W związku z tym przypuszcza się, że (4769) Castalia powstała w wyniku połączenia się dwóch małych planetoid, które zbliżyły się do siebie na tyle, by siły grawitacyjne zespoliły je.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


… | Poprzednia planetoida | (4769) Castalia | Następna planetoida | …