(73) Klytia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (73) Klytia | |
| Odkrywca | Horace Tuttle |
| Data odkrycia | 7 kwietnia 1862 |
| Nr kolejny | 73 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny |
| Półoś wielka | 2,6651 j.a. |
| Mimośród | 0,0424 |
| Peryhelium | 2,5522 j.a. |
| Aphelium | 2,7781 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 128 dni 5 godzin |
| Śr. prędkość | 18,24 km/s |
| Inklinacja | 2,37° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 44,44 km |
| Masa | 9,2 × 1016 kg |
| Okres obrotu | 8,297 h |
| Albedo | 0,22 |
| Jasność absolutna | 9m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~170 K |
(73) Klytia – planetoida z pasa głównego planetoid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 128 dni w średniej odległości 2,67 j.a. Została odkryta 7 kwietnia 1862 roku w obserwatorium Cambridge przez Horacego Tuttle'a. Nazwa planetoidy pochodzi od okeanidy Klytii, która była córką Okeanosa i Tetydy w mitologii greckiej.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
… | Poprzednia planetoida | (73) Klytia | Następna planetoida | …