| 1,2-Dichloroetan |
|
|
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
1,2-dichloroetan
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| chlorek etylenu |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C2H4Cl2 |
| Masa molowa |
98,96 g/mol |
| Wygląd |
bezbarwna ciecz o charakterystycznym zapachu |
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
107-06-2 |
| PubChem |
11[4] |
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[2] |
|
|
|
| Zwroty H |
H225, H302, H315, H319, H335, H350 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P201, P210, P261, P305+P351+P338, P308+P313[3] |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[2] |
 |
 |
Łatwopalny
(F) |
Toksyczny
(T) |
|
|
| Zwroty R |
R45, R11, R22, R36/37/38 |
| Zwroty S |
S53, S45 |
| NFPA 704[1] |
|
|
|
| Temperatura zapłonu |
13 °C |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
tetrachloroeten |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
1,2-Dichloroetan (nazwa tradycyjna: chlorek etylenu), CH2ClCH2Cl – chloropochodna etanu, bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 84 °C, bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie, miesza się z rozpuszczalnikami organicznymi. Otrzymywany z etylenu i chloru (po raz pierwszy uzyskany 1795 roku w Holandii, stąd zwany dawniej olejem chemików holenderskich). Stosowany jako rozpuszczalnik m.in. żywic, asfaltu, kauczuku, do ekstrakcji tłuszczów oraz olejów. Półprodukt w syntezie chlorku winylu.
Zobacz też [edytuj]