1,2-Dichloroetan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1,2-Dichloroetan
1,2-Dichloroetan 1,2-Dichloroetan
1,2-Dichloroetan
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C2H4Cl2
Masa molowa 98,96 g/mol
Wygląd bezbarwna ciecz o charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Numer CAS 107-06-2
PubChem 11[4]
Podobne związki
Podobne związki tetrachloroeten
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

1,2-Dichloroetan (nazwa tradycyjna: chlorek etylenu), CH2ClCH2Cl – chloropochodna etanu, bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 84 °C, bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie, miesza się z rozpuszczalnikami organicznymi. Otrzymywany z etylenu i chloru (po raz pierwszy uzyskany 1795 roku w Holandii, stąd zwany dawniej olejem chemików holenderskich). Stosowany jako rozpuszczalnik m.in. żywic, asfaltu, kauczuku, do ekstrakcji tłuszczów oraz olejów. Półprodukt w syntezie chlorku winylu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,2-Dichloroetan (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-01-13].
  2. 2,0 2,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: 1,2-Dichloroetan (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-01-13].
  3. 1,2-Dichloroetan (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-01-13].
  4. 1,2-Dichloroetan – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.