1/4 + 1/16 + 1/64 + 1/256 + …
1/4 + 1/16 + 1/64 + 1/256 + … – w matematyce to nieskończony zbieżny szereg geometryczny. Jest on przykładem jednego z pierwszych zsumowanych szeregów nieskończonych w historii matematyki. Dokonał tego Archimedes około 250-200 roku p.n.e.[1]. Jego suma to 1⁄3. Uogólniając, dla dowolnego a, szereg utworzony z wyrazów ciągu geometrycznego o ilorazie 1⁄4 jest zbieżny do sumy
Spis treści |
Prezentacja graficzna [edytuj]
Szereg 1/4 + 1/16 + 1/64 + 1/256 + … nadaje się do prostej wizualizacji ponieważ kwadrat i trójkąt łatwo podzielić na cztery podobne części, których pole to 1⁄4 oryginału.
Na ilustracji po lewej[2][3], jeśli duży kwadrat ma pole 1, to największy czarny kwadrat ma pole (1/2)(1/2)=(1/4). Podobnie, kolejny czarny kwadrat ma pole 1/16, a trzeci to 1/64. Stąd pole wszystkich czarnych kwadratów wynosi 1/4 + 1/16 + 1/64 + 1/256 + …, które jest takie samo jak pole kwadratów szarych i białych. Ponieważ te trzy obszary obejmują cały kwadrat jednostkowy, to ilustracja prezentuje, że
Archimedes zastosował nieco inną formę graficznego dowodu, zaprezentowaną powyżej[4], którą można opisać równaniem
Interpretacja Archimedesa jest przedstawiona poniżej.
Taką samą technikę geometryczną można zastosować w trójkątach, co jest pokazane na ilustracji po prawej[2][5][6]. Jeśli duży trójkąt ma pole 1, to największy czarny trójkąt ma pole 1/4 itd. Ilustracja zawiera samopodobieństwo pomiędzy dużym trójkątem a górnym ćwierć-trójkątem. Podobną konstrukcję, w której trzy rogi są do siebie podobne przedstawia trójkąt Sierpińskiego.
Archimedes [edytuj]
Archimedes uzyskał ten szereg w swojej pracy Kwadratura paraboli. Podczas wyznaczania pola ograniczonego parabolą za pomocą metody wyczerpywania uzyskał szereg trójkątów; na każdym etapie konstrukcji przyrost pola wynosił 1/4 wartości z poprzedniego etapu. Jego oczekiwany wynik całkowitej powierzchni to 4/3 powierzchni uzyskanej w pierwszym etapie. Aby to osiągnąć zdefiniował następujący lemat algebraiczny:
Twierdzenie 23[7]. Mając dany szereg powierzchni A, B, C, ..., Z, z których A jest największa i każda z nich jest cztery razy większa niż następna w kolejności to[8]
Archimedes udowodnił to twierdzenie wstępnie obliczając
Z drugiej strony
Odejmując to równanie od poprzedniego otrzymujemy
i dodając A do obu stron uzyskujemy oczekiwany wynik[9].
Obecnie, bardziej standardowym wyrażeniem na twierdzenie Archimedesa jest to, że sumy częściowe szeregu 1/4 + 1/16 + 1/64 + 1/256 + … wynoszą:
Ta forma może być udowodniona przez pomnożenie obu stron przez 1 − 1/4 i zauważeniu, że wszystkie składniki, z wyjątkiem pierwszego i ostatniego, po lewej stronie równania się parami znoszą. Taka sama technika ma zastosowanie dla skończonych szeregów geometrycznych.
Granica [edytuj]
W twierdzeniu 24[7] Archimedes stosuje skończoną (ale nieokreśloną) sumę z twierdzenia 23 dla pola wewnątrz paraboli przez podwójny dowód nie wprost. Archimedes nie do końca[10] obliczył granicę powyższej sumy częściowej, lecz stosując współczesne metody rachunkowe, jest to dość prosty krok:
Ponieważ suma nieskończonego szeregu jest zdefiniowana przez granicę jego sum częściowych
Przypisy
- ↑ Shawyer i Watson s. 3.
- ↑ 2,0 2,1 Nelsen i Alsina s. 74.
- ↑ Ajose i Nelson.
- ↑ Heath s. 250
- ↑ Stein s. 46.
- ↑ Mabry.
- ↑ 7,0 7,1 Numery twierdzeń pochodzą z pracy Kwadratura paraboli Heath s. 249 i s. 251.
- ↑ Heath s. 249
- ↑ Wersja skrócona z Heath s. 250.
- ↑ Współcześni autorzy mają różne zdanie na temat jak dokładnie określić, że Archimedes zsumował szereg nieskończony. Na przykład, Shawyer i Watson (s.3) twierdzą, że zsumował; Swain i Dence, że „Archimedes zastosował pośredni proces ograniczający”; a Stein (s. 45), że zatrzymał się na skończonych sumach.
Bibliografia [edytuj]
- Ajose, Sunday and Roger Nelsen. Proof without Words: Geometric Series. „Mathematics Magazine”. 67 (3), s. 230, czerwiec 1994. doi:10.2307/2690617.
- T. L. Heath: The Works of Archimedes. Cambridge UP, 1953 [1897]. Obrazy stron na Bill Casselman: Archimedes' quadrature of the parabola. [dostęp 2007-03-22]. HTML z ilustracjami i komentarzem na Daniel E. Otero: Archimedes of Syracuse. 2002. [dostęp 2007-03-22]. dostępny również w archiwum
- Rick Mabry. Proof without Words: 1⁄4 + (1⁄4)2 + (1⁄4)3 + · · · = 1⁄3. „Mathematics Magazine”. 72 (1), s. 63, luty 1999. JSTOR 2691318
- Nelsen, Roger B. and Claudi Alsina: Math Made Visual: Creating Images for Understanding Mathematics. MAA, 2006. ISBN 0-88385-746-4.
- Shawyer, Bruce and Bruce Watson: Borel's Methods of Summability: Theory and Applications. Oxford UP, 1994. ISBN 0-19-853585-6.
- Sherman K. Stein: Archimedes: What Did He Do Besides Cry Eureka?. MAA, 1999. ISBN 0-88385-718-9.
- Swain, Gordon and Thomas Dence. Archimedes' Quadrature of the Parabola Revisited. „Mathematics Magazine”. 71 (2), s. 123–30, 1998. doi:10.2307/2691014.




![\begin{array}{rcl}
\displaystyle B+C+\cdots+Z+\frac{B}{3}+\frac{C}{3}+\cdots+\frac{Z}{3} & = &\displaystyle \frac{4B}{3}+\frac{4C}{3}+\cdots+\frac{4Z}{3} \\[1em]
& = &\displaystyle \frac13(A+B+\cdots+Y)
\end{array}](http://upload.wikimedia.org/math/4/6/8/4681edfbc9db7e9cad146ce206e9a4fe.png)




