100Base-TX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

100BASE-TX (100Base-TX) – jedna z technologii należących do standardu Ethernet, pozwalająca na komunikowanie się urządzeń w sieciach lokalnych z szybkością 100 Mb/s. Ze względu na dziesięciokrotne zwiększenie szybkości w stosunku do poprzedniego standardu, nazywana jest ona Fast Ethernet.

Technologia 100Base-TX należy do pierwszej warstwy modelu sieci OSI/ISO – warstwy fizycznej, ponieważ dotyczy tylko fizycznego połączenia pomiędzy urządzeniami. Medium transmisyjnym jest na ogół miedziana skrętka nieekranowana UTP lub FTP kategorii 5 lub 6, zakończona obustronnie złączem RJ-45.

Specyfikę technologii można wyczytać z jej nazwy, gdyż przedrostek 100 oznacza szybkość transmisji podana w Mb na sekundę, „Base” oznacza transmisję cyfrową czyli w paśmie podstawowym (w odróżnieniu od „Broad” – transmisji analogowej czyli szerokopasmowej), a oznaczenie TX oznacza skrętkę miedzianą kategorii 5e lub wyższej. Istnieją technologie wykorzystujące skrętkę o niższej kategorii, w takim przypadku oznaczane są T co oznacza po prostu skrętkę miedzianą.


Specyfika skrętki nieekranowanej[edytuj | edytuj kod]

Skrętka UTP
Złącze 8P8C

Skrętka nieekranowana UTP (ang. Unshielded Twisted Pair) składa się z czterech par skręconych ze sobą żył miedzianych. W odróżnieniu od skrętki ekranowanej STP nie posiada ona ekranowania. Każda z żył pokryta jest materiałem izolacyjnym, a każda para jest ze sobą skręcona. Kabel ten bazuje więc tylko na efekcie znoszenia w skręconej parze przewodów. Aby zmniejszyć przesłuchy pomiędzy parami, różna jest liczba skręceń w każdej z nich. Mimo to kabel ten jest bardziej podatny na pogorszenie jakości sygnału spowodowane zakłóceniami EMI (interferencja elektromagnetyczna) i RFI (zakłócenia radiowe).

Według standardu EIA/TIA 568 istnieją dwa sposoby kolejnego ułożenia żył w kończącym kabel złączu RJ-45 – A i B. Kabel o dwóch końcówkach A lub dwóch końcówkach B to kabel prosty, a kabel o jednej końcówce A, a drugiej B, to kabel skrzyżowany.

Kable proste (ang. straight-through) stosowane są do łączenia:

Natomiast skrzyżowane (ang.crossover) do łączenia :

Transmisja danych[edytuj | edytuj kod]

Do transmisji danych używane są dwie oddzielne pary przewodów skrętki, żyły 1 i 2 (druga para) wysyłają od komputera dane (TX), a żyły 3 i 6 (trzecia para) odbierają dane RX. Dwie pozostałe pary przewodów nie są wykorzystywane. Pary działają niezależnie w pełnym dupleksie, z szybkością transmisji 100 Mb/s.

Dane do wysłania są kodowane są przy użyciu kodu 4B5B, a następnie konwertowane na jedno z 3 napięć między przewodami pary przy użyciu kodu MLT-3 (Multi Link Transmit –3). Dane są nadawane z częstotliwością zegara 125 MHz, co odpowiada transmisji danych wejściowych z szybkością 100 Mb/s. Zastosowanie kodowania MLT-3 sprawia, że maksymalna częstotliwość podstawowa sygnału w łączu wynosi 31,25 MHz.

Kolejność żył[edytuj | edytuj kod]

Typ A ma ułożone żyły w następującej kolejności: Typ B ma ułożone żyły w następującej kolejności: Rysunek obrazujący ułożenie pinów we wtyczce:
Specyfikacja kablowania końcówek RJ-45 (100BASE-T568A)
Pin Para Kabel Kolor
1 3 1 Para 3 Kabel 1 biało-zielony
2 3 2 Para 3 Kabel 2 zielony
3 2 1 Para 2 Kabel 1 biało-pomarańczowy
4 1 2 Para 1 Kabel 2 niebieski
5 1 1 Para 1 Kabel 1 biało-niebieski
6 2 2 Para 2 Kabel 2 pomarańczowy
7 4 1 Para 4 Kabel 1 biało-brązowy
8 4 2 Para 4 Kabel 2 brązowy
Specyfikacja kablowania końcówek RJ-45 (100BASE-T568B)
Pin Para Kabel Kolor
1 2 1 Para 2 Kabel 1 biało-pomarańczowy
2 2 2 Para 2 Kabel 2 pomarańczowy
3 3 1 Para 3 Kabel 1 biało-zielony
4 1 2 Para 1 Kabel 2 niebieski
5 1 1 Para 1 Kabel 1 biało-niebieski
6 3 2 Para 3 Kabel 2 zielony
7 4 1 Para 4 Kabel 1 biało-brązowy
8 4 2 Para 4 Kabel 2 brązowy
Rj45plug-8p8c.png

^ Jak widać oba typy różnią się jedynie zamianą miejscami pary pomarańczowej z zieloną

Maksymalny zasięg[edytuj | edytuj kod]

Technologia 100Base-TX stosowana jest w sieciach o topologii gwiazdy. Przyjmuje się, że maksymalna długość kabla pomiędzy urządzeniami, nie powodująca wytłumienia sygnału, które uniemożliwiałoby prawidłowy odbiór danych, wynosi 100 metrów (jednak z doświadczenia wynika, że przy zastosowaniu współczesnych urządzeń sieciowych odległość ta jest większa i dochodzi nawet do 150m). Aby połączyć urządzenia na większą odległość można zastosować wtórniki, należy jednak pamiętać, że powodują one opóźnienia w transmisji. Korzystając z wtórnika można zwiększyć odległość pomiędzy urządzeniami do 200 metrów. Jednakże pomiędzy dwoma wtórnikami możemy zastosować kabel jedynie o długości 5 metrów, tak więc korzystając z dwóch wtórników dystans zwiększy się jedynie do 205 metrów.

Ze względu na to, iż skrętka nieekranowana UTP jest najtańszym i najłatwiej dostępnym medium, a szybkość 100 Mb/s jest obecnie standardem w sieci lokalnej, technologia 100Base-TX jest najpopularniejszą pośród użytkowników Ethernetu. Jednak ze względu na możliwość wykorzystania tego samego okablowania (skrętka kat. 5e) i coraz tańszych urządzeń sieciowych dla Gigabit Ethernetu, ten standard transmisji od początku drugiej dekady XXI w. coraz silniej wypiera wysłużony już Fast Ethernet.