107 Eskadra IAF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
107 Eskadra
Ha'Rosh Ha'Ariyeh
Historia
Państwo  Izrael
Sformowanie 1953 / 1962
Rozformowanie 1954
Działania zbrojne
wojna sześciodniowa, wojna Jom Kippur
Organizacja
Dyslokacja Hatzerim i Ramon
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Rodzaj sił zbrojnych Siły Powietrzne Izraela

107 Eskadra (hebr. Ha'Rosh Ha'Ariyeh, Rycerze Pomarańczowego Ogona) - uderzeniowa eskadra Sił Powietrznych Izraela, bazująca w Hatzerim i Ramon w Izraelu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Eskadra została sformowana w styczniu 1953 i składała się z około 15 samolotów myśliwskich Supermarine Spitfire (przeniesione ze 101 Eskadry), które operowały z bazy lotniczej Ramat David[1]. Jednakże już w marcu 1954 podjęto decyzję o rozwiązaniu eskadry, a jej samoloty przeniesiono do 105 Eskadry[2].

W 1962 ponownie sformowano 107 Eskadrę, do której przeniesiono około 11 samolotów odrzutowych Meteor F.8,FR.9 z 117 Eskadry. 30 listopada 1964 eskadrę wyposażono w 24 nowe samoloty myśliwsko-bombowe Ouragan[2]. Podczas wojny sześciodniowej eskadra przeprowadziła 475 lotów bojowych, tracąc tylko 3 samoloty[2].

W lutym 1971 107 Eskadra została czwartą eskadrą izraelskich sił powietrznych wykorzystującą samoloty myśliwsko-bombowe F-4E Phantom (ogółem 24 maszyny)[3]. Podczas wojny Jom Kippur samoloty eskadry odniosły 31 zwycięstw powietrznych, tracąc 4 samoloty własne[2].

Począwszy od lipca 2005 do 107 Eskadry zaczęto wprowadzać samoloty wielozadaniowe F-16I[1].

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie na wyposażeniu 107 Eskadry znajdują się następujące samoloty:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Global Security: 107 Squadron - Knights of the Orange Tail (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ciel de Gloire: Squadron 107 - IAF/IDF "Ha'Rosh Ha'Ariyeh" The Lion Head Squadron (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].
  3. ACIG: Phantoms Phorever, Part 3: Israel (ang.). [dostęp 27 sierpnia 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aloni Shlomo: Israel Air Force 107 Squadron: The Knights of the Orange Tail. AirDOC, 2005. ISBN 3-935687-60-5. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]