10 Pułk Artylerii Ciężkiej (II RP)
| 10 Pułk Artylerii Ciężkiej | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1921 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | płk inż. Jerzy Dobrowolski |
| Ostatni | płk Jan Bokszczanin |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Przemyśl |
| Podporządkowanie | 10 Grupa Artylerii |
| Rodzaj wojsk | artyleria |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
10 Pułk Artylerii Ciężkiej (10 pac) – oddział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Pułk został sformowany w 1921 roku z połączenia I dywizjonu 2 Pułku Artylerii Ciężkiej Legionów i 11 Dywizjonu Artylerii Ciężkiej.
Do 1939 roku pułk stacjonował w Pikulicach (garnizon Przemyśl).
Spis treści |
[edytuj] Mobilizacja
Pułk był jednostką mobilizującą. W 1939 roku, zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", sformował:
w dniach 27-29 sierpnia 1939, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym:
- 60 Dywizjon Artylerii Ciężkiej Typ I dla Armii "Kraków"
w dniach 31 sierpnia – 6 września, w I rzucie mobilizacji powszechnej:
- 2 Dywizjon Artylerii Ciężkiej Typ II dla 2 DP Leg.
- Pluton Taborowy Nr 2 dla 2 DP Leg.
- 22 Dywizjon Artylerii Ciężkiej Typ II dla 22 DPG
- Pluton Taborowy Nr 22 dla 22 DPG
- 24 Dywizjon Artylerii Ciężkiej Typ II dla 24 DP
- Pluton Taborowy Nr 24 dla 24 DP
- I dywizjon 5 Pułku Artylerii Ciężkiej dla Armii "Kraków"
- Polowy Szpital Weterynaryjny Nr 101
od 4 września, w II rzucie mobilizacji powszechnej:
- Pluton Marszowy Artylerii Ciężkiej Typ I Nr 10
- Ośrodek Zapasowy Artylerii Ciężkiej Nr 4 w Przemyślu
Po zakończeniu mobilizacji pułk został rozformowany.
[edytuj] Żołnierze pułku
Dowódcy:
- płk inż. Jerzy Dobrowolski (1921–1925)
- płk Leonard Tucker (1925–1932)
- płk Jan Bokszczanin (1932-1939)
Oficerowie:
- ppłk Włodzimierz Gembicki (w 1932 zastępca dowódcy pułku)
- Eugeniusz Ignacy Luśniak
- Alfred Adam Słociński
Obsada personalna pułku w 1928
- dowódca – płk Leonard Tucker
- zastępca dowódcy – ppłk Stefan Mazurkiewicz
- kwatermistrz – mjr Stanisław Leon Sigmund
- dowódca I dywizjonu – mjr Władysław Wiktor Sontag
- dowódca II dywizjonu – mjr Eugeniusz Ignacy Luśniak
- dowódca III dywizjonu – mjr Stanisław Giebułtowicz
- płatnik – por. Benjamin Apfelsüss
[edytuj] Symbole pułkowe
Sztandar
Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dodatku Tajnym nr 3 do Dziennika Rozkazów MSWojsk. z 17 lutego 1938, nr 6 poz. 64. Sztandar ufundowany przez społeczeństwo Przemyśla i Ziemi Przemyskiej wręczył gen. Juliusz Rómmel 29 maja 1938 w Krakowie w czasie ceremonii wręczania sztandarów oddziałom artylerii OK V i X[1].
Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 16, poz. 191 z 30 maja 1930 roku. Odznakę stanowi srebrny krzyż typu maltańskiego, którego ramiona pokryte są białą emalią ze złoconymi krawędziami. W środku krzyża, na okrągłej tarczy, numer i inicjały pułku 10 PAC. Ramiona krzyża połączone są złoconą blaszką. Jednoczęściowa - oficerska wykonana w srebrze, emaliowana. Na rewersie próby srebra, imiennik AN i nazwisko grawera. Wymiary: 40x40 mm[2]
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Strutyński, Zarys historii wojennej 10-go Pułku Artylerii Ciężkiej, Warszawa 1930
- Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990.
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
