111 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

111 Samodzielna Kompania Czołgów Lekkich [1]pododdział broni pancernych Wojska Polskiego II RP.

Kompania nie występowała w organizacji pokojowej wojska. Została sformowana, zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w dniach 31 sierpnia - 5 września 1939 roku, w I rzucie mobilizacji powszechnej przez 2 Batalion Pancerny z Żurawicy jako oddział dyspozycyjny Naczelnego Wodza. Na wyposażeniu posiadała 15 czołgów wolnobieżnych Renault FT-17. Dowódcą kompanii był kpt. Bohdan Gadomski, który w 1940 roku został zamordowany w Charkowie.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

7 września, transportem kolejowym, skierowano ją z Przemyśla pod Siedlce na zapasowe miejsce postoju Naczelnego Dowództwa. 9 września na skutek zerwania torów podczas ataku niemieckich bombowców pod Łukowem Podlaskim, kompania została odcięta od reszty transportu. Po wyładowaniu zajęła rejon w lesie na południe od Łukowa.

12 września dwa czołgi stanowiące ubezpieczenie rejonu kompanii zostały zniszczone przez oddziały Dywizji Pancernej "Kempf". Pozostałe czołgi zaopatrzone 13 września w paliwo przez 62 Dywizjon Pancerny, odjechały na południe. Przed Radzyniem skończyły się materiały pędne i 16 września wozy te, już bez paliwa i załóg, zostały zdobyte przez oddziały 3 Armii niemieckiej.

Organizacja wojenna samodzielnej kompanii czołgów lekkich[edytuj | edytuj kod]

Motocykl Sokół 1000

Poczet dowódcy

  • gońcy motocyklowi
  • patrol łączności
  • patrol sanitarny

Razem w dowództwie

1 oficer, 2 podoficerów, 10 szeregowców;
1 samochód osobowo-terenowy, 3 motocykle.

Trzy plutony czołgów, w każdym:

1 oficer, 5 podoficerów, 7 szeregowców
5 czołgów, 1 motocykl

Pluton techniczno-gospodarczy

  • sekcja warsztatowa
  • sekcja gospodarcza
  • sekcja transportowa
  • załogi zapasowe

Razem w plutonie

1 oficer, 17 podoficerów, 21 szeregowców
5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

Ogółem w kompanii

5 oficerów, 34 podoficerów, 52 szeregowców
15 czołgów, 7 samochodów, 7 motocykli

Przypisy

  1. Nazywana również kompanią czołgów wolnobieżnych lub kompanią lekkich czołgów wolnobieżnych Renault.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07660-X.