11 Drezdeńska Dywizja Pancerna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
11 Dywizja Pancerna
Znak 11DPanc.png
Znak na pojazdach Dywizji
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1963
Rozformowanie 1990
Nazwa wyróżniająca Drezdeńska
Patron Jan III Sobieski
Tradycje
Rodowód 11 Dywizja Piechoty (LWP)
11 Dywizja Zmechanizowana
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej
Dowódcy
Pierwszy gen. Zbigniew Zieleniewski
Ostatni płk dypl. Zygmunt Sadowski
Organizacja
Numer JW 1588
Dyslokacja Żagań
Podległość Śląski Okręg Wojskowy
Rodzaj wojsk Wojska pancerne
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Jan III Sobieski – patron 11 DPanc
Odznaka okolicznościowa

11 Drezdeńska Dywizja Pancerna im. Jana III Sobieskiego (11 DPanc) – związek taktyczny Wojsk Pancernych Sił Zbrojnych PRL.

W kwietniu 1963 roku 11 Dywizja Zmechanizowana w Żaganiu została przeformowana w 11 Dywizję Pancerną. W czasie pokoju dywizja wchodziła w skład Śląskiego Okręgu Wojskowego, natomiast w czasie wojny miała wejść w skład 2 Armii.

30 września 1967 dywizja przyjęła dziedzictwo tradycji 1 Korpusu Pancernego i otrzymała nazwę wyróżniającą "Drezdeńska".

9 maja 1975 roku przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie, w czasie Apelu Zwycięstwa, I sekretarz KC PZPR, Edward Gierek udekorował sztandar dywizji Orderem Sztandaru Pracy I klasy.

21 września 1983 roku dywizja otrzymała imię Jana III Sobieskiego.

Na przełomie 1989 i 1990 roku dywizja została przeformowana w 11 Dywizję Zmechanizowaną. W ramach tej reorganizacji został rozformowany 3 Drezdeński Pułk Czołgów Średnich w Żaganiu.

Struktura organizacyjna w 1989[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Chłopek, 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego. Zarys dziejów, Wydawnictwo "Chroma", Żary 2005, wyd. I, ISBN 83-922412-3-1.