11 Dywizjon Artylerii Najcięższej Motorowej (11 dan) – zmotoryzowany pododdział artylerii najcięższej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został zmobilizowany przez 1 Pułk Artylerii Najcięższej 4 września z przeznaczeniem dla Armii "Prusy". Na skutek tego, że mobilizacja została zakończona zbyt późno, 11 dan skierowano do Jabłonny, do dyspozycji dowódcy Armii "Modlin". Dotarł tam 7 września. Wziął udział w walce pod Tomaszowem Lubelskim. Po zużyciu amunicji działa na rozkaz dowódcy dywizjonu zostały zdemontowane i zakopane w lesie.
Dywizjon składał się z trzech baterii uzbrojonych w dwa 220 mm moździerze wz. 1932.
[edytuj] Obsada personalna dywizjonu
- dowódca – mjr Kazimierz Firla
- oficer gospodarczy – ppor. rez. Zdzisław Deuar
- dowódca 1 baterii – kpt. Czesław Kopytowski
- dowódca 2 baterii – por. Wacław Śliwowski
- dowódca 3 baterii – kpt. Stefan Jastrzębski
[edytuj] Bibliografia
- Piotr Zarzycki: 1 Pułk Artylerii Najcięższej, Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, zeszyt 6. Warszawa: 1991. ISBN 83-00-03221-5.
II Rzeczpospolita
