11 Regiment Pieszy Grenadierów

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy 11 Regimentu Pieszego Grenadierów. Zobacz też: 11 Pułk Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
Zamek w Kamieńcu Podolskim
Zamek w Kamieńcu Podolskim

11 Regiment Pieszy Grenadierów - jednostka wojskowa wchodząca w skład wojsk koronnych. Była to jednostka taktyczna składająca się z kilku kompanii piechoty, będąca odpowiednikiem późniejszego pułku piechoty.

Regiment został sformowany w 1775 przez ks. Jerzego Marcina Lubomirskiego spośród żołnierzy jego nadwornej milicji. Już w 1776 musiano dokonać redukcji stanu a stało się to przez podzielenie na dwa bataliony: pierwszy znalazł się w Kamieńcu i nazwany został Regimentem Grenadierów, a drugi pozostał w Lubarze i stał się prywatnym wojskiem Lubomirskego. W 1779 regiment (tylko batalion kamieniecki) sprzedany został majorowi artylerii J. Wittemu, który w 1788 odstapił go Józefowi Augustowi Ilińskiemu.

Regiment grenadierów w latach 1788-1789 miał numer 10. Wiosną 1790 na krótko spadł na miejsce 12., by w II połowie kwietnia tegoż roku odzyskać nr 11. Pod tym numerem pozostał do końca swojej historii.

11 Regiment Pieszy Koronny uczestniczył w 1792 w VII wojnie polsko-rosyjskiej toczonej w obronie Konstytucji 3 Maja. Szef: Janusz Stanisław Iliński. Stan osobowy: 1426 ludzi.

Podzielił los kamienieckiej twierdzy, z którą zawsze był zwiazany. 2 maja 1793 dostał się do niewoli rosyjskiej. W armii rosyjskiej nosił nazwę Mohylewskiego Pułku Muszkieterów.

Barwy pułkowe po 1776: wyłogi granatowe, guziki złote. Barwy pułkowe podczas insurekcji kościuszkowskiej: wyłogi żółte, guziki złote.

Stanowiska: Lubar, Kamieniec Podolski (1776-1793).

[edytuj] Szefowie

[edytuj] Pułkownicy

[edytuj] Bibliografia

  • Bronisław Gembarzewski, "Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831", Warszawa 1925.


Zalążek artykułu To jest tylko zalążek artykułu historycznego. Jeśli możesz, rozbuduj go.