121 Eskadra Myśliwska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
121 Eskadra Myśliwska
Godło121 eskadry mysliwskiej.JPG
Godło 121 eskadry myśliwskiej
Historia
Państwo  Polska
Rozformowanie wrzesień 1939
Działania zbrojne
II wojna światowa: kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Kraków
Podporządkowanie III/2 dywizjon myśliwski
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[1]

121 Eskadra Myśliwskapododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego II RP.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Eskadra była pododdziałem 2 Pułku Lotniczego, stacjonującym na lotnisku Kraków-Rakowice. Wraz z 122 i 123 Eskadrą Myśliwską tworzyła III/2 Dywizjon Myśliwski.

W kampanii wrześniowej walczyła w składzie lotnictwa i obrony przeciwlotniczej Armii "Kraków". 1 września 1939 roku eskadra dysponowała 10 samolotami PZL P.11c, z których sześć operowało z lotniska w Balicach, a cztery w Aleksandrowicach, gdzie 20 sierpnia powstała zasadzka myśliwska. Piloci zasadzki w Aleksandrowicach 1 września zestrzelili Do 17 w rejonie Cieszyna oraz uszkodzili Ju 87 w rejonie Kęt oraz Hs 126 w rejonie Pszczyny. Jeden PZL P.11 rozbito przy lądowaniu z powodu odniesionych uszkodzeń. 1 września około godz. 17, 3 maszyny odleciały na lotnisko Igołomia dołączając do swojej macierzystej eskadry. Zasadzka w Aleksandrowicach działała od 20 sierpnia do 1 września 1939. W ramach uzupełnień otrzymano jeden PZL P.11c.

Obsada etatowa eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – kpt. pil. Tadeusz Sędzielowski
  • zastępca dowódcy – ppor. pil. Wacław Król (od 9 IX dowódca eskadry)
  • oficer techniczny – ppor. techn. Jerzy Glębocki
  • szef mechaników – st. majster wojsk. Józef Żak
  • szef administracyjny eskadry – st. sierż. Józef Skoskiewicz
  • pilot – ppor. Tadeusz Wilhelm Kowalecki[2]
  • pilot – ppor. Tadeusz Nowak
  • pilot – ppor. Władysław Gnyś
  • pilot – pchor. Władysław Chciuk
  • pilot – pchor. Ryszard Koczor
  • pilot – pchor. Franciszek Surma
  • pilot – plut. Leopold Flanek
  • pilot – kpr. Jan Kremski
  • pilot – kpr. Piotr Zaniewski
  • pilot – st.szer. Tadeusz Arabski
  • pilot – st.szer. Marian Futro

Zwycięstwa pilotów 121 eskadry[edytuj | edytuj kod]

Zestawieni chronologiczne wg danych Biura Historycznego Lotnictwa w Londynie

01.09.1939

03.09.1939

  • ppor. Tadeusz Nowak – 1/2 He 111 uszkodzony, Kłaj
  • plut. Leopold Flanek – 1/2 He 111 uszkodzony, Kłaj
  • kpr. Jan Kremski – 1/2 He 111 zestrzelony, Kłaj

05.09.1939

09.09.1939

  • ppor. Władysław Gnyś, plut. Leopold Flanek, st. szer. Tadeusz Arabski – 1 He 111 zestrzelony, Kielce

Eskadra w wyniku działań bojowych straciła 5 samolotów.

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz. U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  2. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 41.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982, s. 41-48. ISBN 83-206-0281-5.