121 Hermione

(121) Hermione
Hermione i jej księżyc
Odkrywca	James Watson
Data odkrycia	12 maja 1872
Nr kolejny	121
Charakterystyka orbity (J2000)
Lokalizacja	Pas główny
Półoś wielka	3,4450 j.a.
Mimośród	0,1355
Peryhelium	2,9782 j.a.
Aphelium	3,9118 j.a.
Okres obiegu wokół Słońca	6 lat 144 dni
Śr. prędkość	15,97 km/s
Inklinacja	7,60°
Charakterystyka fizyczna
Średnica	209,0±4,7 (265×180×180) km
Masa	9,3 × 1018 kg
Średnia gęstość	1,8 g/cm3
Okres obrotu	(5 h 13 min 14 s) h
Albedo	0,05
Jasność absolutna	7,3m
Typ spektralny	Typ C
Średnia temperatura powierzchni	śred. ~152 K max. (-44 °C) 231 K
Satelity naturalne	1 (S/2002 (121) 1)

121 Hermione – planetoida z pasa głównego asteroid.

Odkrycie

Planetoida ta została odkryta 12 maja 1872 roku w Detroit Observatory w mieście Ann Arbor przez Jamesa Watsona. Nazwana planetoidy pochodzi od Hermiony, córki Menelaosa i Heleny w mitologii greckiej.

Orbita

Orbita 121 Hermione nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 7,60°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje ok. 6 lat i 144 dni, krążąc w średniej odległości 3,45 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Mimośród jej orbity wynosi w przybliżeniu 0,14. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 16 km/s.

Właściwości fizyczne

Hermione jest dość dużym obiektem wśród planetoid pasa głównego – ma nieregularny kształt i średnicę 265×180×180 km. Albedo jej jest małe i wynosi 0,05. Jej jasność absolutna to 7,3^m. Jest planetoidą, która zaliczana jest to typu C. Obraca się wokół własnej osi w czasie nieco dłuższym niż 5,5 godziny.

Naturalny satelita

Hermione posiada jednego satelitę, który oznaczony jest prowizorycznie S/2002 (121) 1. Niektórzy astronomowie nazywają go nieoficjalnie LaFayette.

Zobacz też

• Lista planetoid
• Lista planetoid z księżycami

Linki zewnętrzne

• 121 Hermione w bazie JPL
• Diagram orbity 121 Hermione
• Informacje o układzie planetoidy 121 Hermione w bazie danych Johnstonsarchive

… | Poprzednia planetoida | 121 Hermione | Następna planetoida | …