(1241) Dysona
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 1241 Dysona)
| (1241) Dysona | |
| Odkrywca | Harry Edwin Wood |
| Data odkrycia | 4 marca 1932 |
| Nr kolejny | 1241 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny |
| Półoś wielka | 3,1869 j.a. |
| Mimośród | 0,1062 |
| Peryhelium | 2,8482 j.a. |
| Aphelium | 3,5255 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
5 lat 253 dni |
| Śr. prędkość | 16,68 km/s |
| Inklinacja | 23,53° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 83,05 km |
| Okres obrotu | (8 h 51 min 22 s) h |
| Albedo | 0,04 |
| Jasność absolutna | 9,45m |
(1241) Dysona – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 253 dni w średniej odległości 3,19 j.a. Została odkryta 4 marca 1932 roku w Union Observatory w Johannesburgu przez Harry'ego Wooda. Nazwa planetoidy pochodzi od sir Franka Dysona (1868-1939), brytyjskiego astronoma, dyrektora Obserwatorium Astronomicznego w Greenwich oraz przewodniczącego MUA w latach 1928–1932. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1241) 1932 EB1.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
… | Poprzednia planetoida | (1241) Dysona | Następna planetoida | …
