125 mm armata czołgowa 2A46

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Armata czołgowa 2A46 – 125-mm półautomatyczna armata czołgowa konstrukcji radzieckiej.

2A46M1 in Motovilikha Plants museum 2.jpg

Armata stanowi uzbrojenie czołgu średniego T-72, który znajduje się na wyposażeniu Wojska Polskiego [1]. Działa na zasadzie odrzutu lufy[1]. Przeznaczona do obezwładniania i niszczenia siły żywej, środków ogniowych oraz pojazdów bojowych[1]. Gładkościenna lufa z przedmuchiwaczem posiada osłonę termiczną i wzmocniona jest tuleją[1]. Zamek klinowy z mechanizmem samoczynnego działania[1]. Z hydraulicznego opornika i pneumatycznego powrotnika składa się oporopowrotnik[1]. Kołyska typu cylindrycznego[1]. Posiada łukowy mechanizm podniesieniowy[2] oraz elektryczny i mechaniczny mechanizm spustowy [1]. Ładowanie armaty odbywa się za pomocą zmechanizowanego samoczynnego układu zasilania[1].

Do strzelania z armaty stosuje się amunicję rozdzielnego ładowania z pociskami kumulacyjnymi, podkalibrowymi i odłamkowo-burzącymi[1].

Dane techniczne armaty[edytuj | edytuj kod]

  • Masa zespołu wahadłowego – 2675 kg
  • Długość lufy – 6350 mm
  • kąt ostrzału – od –5 do +15° (w pionie), 360° (w poziomie)
  • prędkość początkowa pocisku kumulacyjnego – 905 m/s; odłamkowo-burzącego – 850 m/s
  • Długość strzału bezwzględnego przy wysokości celu – 2 m do 2120 m

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Andrzej Ciepliński; Ryszard Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 14
  2. Mechanizm posiada sprzęgło cierne, które zabezpiecza część mechanizmu przed uszkodzeniem w wypadku dużych obciążeń dynamicznych

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.