127P/Holt-Olmstead
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| 127P/Holt-Olmstead | |
| Odkrywca | Henry Holt, C. Michelle Olmstead |
| Data odkrycia | 14 września 1990 |
| Nazwy alternatywne | 127P/1996 S1, 127P/1990 R2, 1990 XVIII, 1990k |
| Elementy orbity | |
| Półoś wielka | 3,44138 j.a. |
| Mimośród | 0,36417 |
| Peryhelium | 2,18813 j.a. |
| Aphelium | 4,69463 j.a. |
| Okres orbitalny | 6,38 lat |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki | 14,3286° |
| Długość węzła wstępującego | 13,91558° |
| Argument szerokości peryhelium | 6,60649° |
| Moment przejścia przez peryhelium | 21 października 2009 |
| Charakterystyka fizyczna jądra | |
| Średnica | maks. kilka km |
127P/Holt-Olmstead – kometa krótkookresowa, należąca do rodziny Jowisza.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Kometa została odkryta 14 września 1990 roku w Obserwatorium Palomar (Kalifornia). Odkrywcami jej byli Henry Holt i C. Michelle Olmstead. Od ich nazwisk pochodzi też nazwa komety.
Orbita komety i właściwości fizyczne [edytuj]
Orbita komety 127P/Holt-Olmstead ma kształt elipsy o mimośrodzie 0,36. Jej peryhelium znajduje się w odległości 2,18 j.a., aphelium zaś 4,69 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi 6,38 roku, nachylenie do ekliptyki to wartość 14,32˚.
Jądro tej komety ma rozmiary maks. kilku km.
