137 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

137 Dywizja Piechotyniemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 10 października 1940 roku, w 11. fali mobilizacyjnej na poligonie Döllersheim w XVII. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w październiku 1940 roku:

447., 448. i 449. pułk piechoty, 137. pułk artylerii, 137. batalion pionierów, 137. oddział rozpoznawczy, 137. oddział przeciwpancerny, 137. oddział łączności, 137. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w 1943 roku:

447. i 448. pułk grenadierów, 137. pułk artylerii, 137. batalion pionierów, 137. dywizyjny batalion fizylierów, 137. oddział przeciwpancerny, 137.oddział łączności, 137. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Friedrich Bergmann 8 X 1940 – 21 XII 1941;
  • Oberst Siegfried Heine 21 XII 1941 – 28 XII 1941;
  • Oberst Muhl 28 XII 1941 – 5 I 1942;
  • Generalleutnant Hans. Kamecke 5 I 1942 – 12 II 1942;
  • Generalleutnant Dr Karl Rüdiger 12 II 1942 – 25 II 1942;
  • Generalleutnant Hans. Kamecke 25 II 1942 – 15 X 1942;
  • Generalleutnant Egon von Neindorff 15 X 1942 – 16 XII 1943.

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ISBN 831109199-4.
  • Carell Paul, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie; Warszawa 2003; ISBN 831109475-6.
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russia 1941 - 1945; b.m.w i 1998; ISBN 0-7643-0266-3.
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ISBN 3-8289-0525-0.