13 Eskadra Obserwacyjna
13 Eskadra Obserwacyjna (Towarzysząca) – pododdział lotnictwa Wojska Polskiego.
Z dniem 1 lutego 1934 rozformowana została 13 Eskadra Liniowa. Na jej bazie zorganizowana została 13 Eskadra Towarzysząca. Nowy pododdział wszedł w skład I Dywizjonu Liniowego 1 Pułku Lotniczego stacjonującego na lotnisku Okęcie w Warszawie. Eskadra liczyła pięć plutonów po trzy samoloty Potez XXV, PWS-5 i PZL Ł.2. W 1934 plutony otrzymały samoloty towarzyszące Lublin R.XIII. Jesienią 1937 na bazie IV i V plutonu sformowane zostały 16 i 19 Eskadry Towarzyszące. Wszystkie trzy pododdziały utworzyły VI/1 Dywizjon Towarzyszący. W maju 1939 eskadra przezbrojona została w samoloty RWD-14b Czapla. 25 sierpnia tego roku, po przeprowadzonej mobilizacji alarmowej jednostka została przemianowana na 13 Eskadrę Obserwacyjną. W nocy z 26 na 27 sierpnia rzut kołowy przemieścił się na lotnisko polowe w m. Czerwony Bór [1]. 28 sierpnia na tym lotnisku wylądował rzut powietrzny: 7 samolotów obserwacyjnych RWD-14b Czapla i 2 samoloty łącznikowe RWD-8. Następnego dnia II pluton odleciał na lądowisko koło folwarku Dobra Wielka, do dyspozycji dowódcy Oddziału Wydzielonego "Suwałki" [2].
W czasie kampanii wrześniowej 1939 eskadra walczyła w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Narew". 18 września 1939 dowództwo nad częścią personelu eskadry objął por. pil. Edmund Piorunkiewicz z Eskadry Sztabowej. 25 września 1939 uzyskał on zgodę gen. bryg. Franciszka Kleeberga na zorganizowanie 13 Eskadry Szkolnej. Wymieniona jednostka do 6 października 1939 działała w składzie Samodzielnej Grupie Operacyjnej "Polesie".
[edytuj] Personel eskadry
- dowódca eskadry: kpt. obs. Lucjan Fijuth
- dowódca I/13 Plutonu: kpt. obs. Feliks Misiewicz
- dowódca II/13 Plutonu: kpt. obs. Seweryn Łaźniewski
- szef mechaników I/13: majster wojsk. Choiński[3].
- szef mechaników II/13: st. majster wojsk. Józef Trautman[3]
- szef admin. eskadry: st. sierż. Wacław Kozłowicz
I/13 Pluton[3]
Obserwatorzy
- por. Edward Hubicki, por. Józef Różycki-Taraszewski, por. Stanisław Świechowski, ppor. Franciszek Rudnicki
Piloci
- ppor. Julian Morawski, st. sierż. Wawrzyniec Madaliński, st. sierż. Antoni Paszkowski, st. sierż. Romuald Podwysocki, kpr. Jan Bahanek
II/13 Pluton[3]
Obserwatorzy
- por. Marian Pęski, ppor. Piotr Kotonowicz, ppor. Jan Gerstel
Piloci
- por. Eugeniusz Chojnacki, kpr. Andrzej Piaskowski, kpr. Mieczysław Piwko, kpr. Edward Sadoczyński, kpr. Bronisław Wojno
Przypisy
- ↑ Adam Kurowski, Lotnictwo polskie w 1939 roku podał, że lotnistko polowe eskadry znajdowało się w folwarku Wierzbowo.
- ↑ Dowódcą Oddziału Wydzielonego "Suwałki" był dowódca Suwalskiej Brygady Kawalerii, gen. bryg. Zygmunt Podhorski.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 192.
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1989, ISBN 83-206-0760-4
- Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939, Biblioteczka Skrzydlatej Polski, tom 14, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1982, ISBN 83-206-0281-5
- Adam Kurowski, Lotnictwo polskie w 1939 roku, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1962, wyd. I
- Izydor Koliński: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1978
|
|||||||
