13 Półbrygada Legii Cudzoziemskiej
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ten artykuł od 2010-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
13 Półbrygada Legii Cudzoziemskiej (fr. 13ème demi-brigade de Légion Étrangère) – jednostka Legii Cudzoziemskiej obecnie stacjonująca w Dżibuti w Afryce.
Obecnie dowódcą jest pułkownik Marchand. Założona 20 stycznia 1940 roku. Stan osobowy: 800 legionistów
Spis treści |
[edytuj] Skład 13 półbrygady
- Kompania dowodzenia – Compagnie de Commandement et de Soutien(CCS)
- Kompania zabezpieczenia – Compagnie de Maintenance (CM)
- Kompania wsparcia i rozpoznania (CEA)
- Kompania piechoty – Compagnie d'Infanterie – kompania przybywa rotacyjnie z 2 REI or 2 REP
- Kompania saperska – Compagnie de Génie (z 1REG lub 2 REG)
- Szwadron pancerny (EB)
[edytuj] Historia
- Utworzenie 20 stycznia 1940 w Sidi Bel Abbes w Algierii z części kadry 1pułku Legii Cudzoziemskiej. Swój szlak bojowy brygada rozpoczęła w Narwiku, gdzie walczyła wraz z SBSP i oddziałami brytyjskimi w obronie Norwegii.
[edytuj] Szlak bojowy
- Narwik
- Gabon
- Erytrea
- Libia
- Tunezja
- Włochy
- Francja (1944 wyzwolenie)
- Indochiny 1946-1955
- Algieria 1955-1962
- 1962 przeniesienie "13" do Dżibuti
- 2011 przeniesienie "13" do Zjednoczonych Emiratów Arabskich
[edytuj] Operacje pokojowe
- uczesnictwo w operacjach ORYX iONOSUM II w Somalii (1992-1993)
- ISKOUTIR 1993-1995 i TURQUOISE (1994) w Rwandzie
- UNICORN w WKS (2002)
- operacja humanitarana BERYX w Indonezji po tsunami w 2005
[edytuj] Odznaczenia
- Krzyż Wojenny 1939-1945 z czterema palmami
- Krzyż Wojenny TOE z czterema palmami
- Krzyż norweski z mieczami
- Odznaczenie Powstańcze
- Order Wyzwolenia
- Medal Wojenny
[edytuj] Dowódcy 13 DBLE
- podpułkownik Raoul Magrin-Vernerey
- podpułkownik Alfred Cazoud, 16 września 1940 – 30 września 1941
- podpułkownik Dimitri Amilakvari, 1 października 1941 – 24 października 1942 (zginął podczas Drugiej bitwy pod El Alamein)
- Chef de bataillon Gabriel Bablon, 24 października 1942 – 16 października 1944
- Chef de bataillon Paul Arnault, 17 października 1944 – 24 marca 1945
- podpułkownik Bernard Saint-Hiller, 25 marca 1945 – 31 grudnia 1945
- podpułkownik Gabriel Bablon, 1 stycznia 1946 – 20 sierpnia 1946
- podpułkownik Gabriel Brunet de Sairigné, 21 sierpnia 1946 – 3 marca 1948 (zginął w czasie "Route de Dalat" w Indochinach)
- podpułkownik Paul Arnaud, 4 marca 1948 – 31 marca 1949
- podpułkownik Clement Morel
- podpułkownik Guigard
- podpułkownik Jules Gaucher (zginął w bitwie pod Điện Biên Phủ)
- podpułkownik Lemeunier, 19 marca 1954 – 12 maja 1954 (wzięty do niewoli przez Việt Minh po upadku Điện Biên Phủ)
- podpułkownik Rossi
- podpułkownik Marguet, 30 kwietnia 1956 – 5 stycznia 1957
- podpułkownik Sanges
- podpułkownik Roux, 8 grudnia 1958 – 6 lutego 1961
- podpułkownik Vaillant
- podpułkownik Dupuy de Querezieux, 11 czerwca 1961 – 23 sierpnia 1962
- podpułkownik Lacote
- podpułkownik Geoffrey, 13 maja 1965 – 13 czerwca 1968
- podpułkownik Foureau
- podpułkownik Buonfils, 14 stycznia 1970 – 17 czerwca 1972
- podpułkownik Pêtre
- podpułkownik Lardry, 12 sierpnia 1974 – 15 sierpnia 1976
- podpułkownik Jean-Claude Coullon
- podpułkownik Gillet, 17 czerwca 1978 – 16 sierpnia 1980
- podpułkownik Loridon
- podpułkownik Vialle, 19 sierpnia 1982 – 16 sierpnia 1984
- podpułkownik Rideau
- podpułkownik Champeau, 31 lipca 1986 – 30 lipca 1988
- podpułkownik Le Flem
- podpułkownik Emmanuel Beth, 1996-1998
- podpułkownik Debleds, 1998-2000
- pułkownik Jean Maurin, 2000-2002
- podpułkownik Henri Billaudel
- pułkownik Marchand, 29 czerwca 2006
[edytuj] Dewiza
More Majorum i Honneur et fidelite (Honor i wierność, dewiza Legii)
[edytuj] Pieśń
"Sous le soleil brûlant d'Afrique"