1408 (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: inne znaczenia terminu "1408".
1408
Gatunek horror, thriller
Data premiery Ziemia 12 czerwca 2007
Polska 23 listopada 2007
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 104 min.
112 min.
Reżyseria Mikael Håfström
Scenariusz Scott Alexander
Matt Greenberg
Larry Karaszewski
Stephen King (opowiadanie)
Główne role John Cusack
Samuel L. Jackson
Mary McCormack
Jasmine Jessica Anthony
Tony Shalhoub
Muzyka Gabriel Yared
Zdjęcia Benoît Delhomme
Produkcja Lorenzo di Bonaventura
Wytwórnia Dimension Films
The Weinstein Company
Di Bonaventura Pictures
Dystrybucja MGM (USA – kino)
Genius Products (USA – DVD)
Paramount Pictures (UK – kino)
Kino Świat (Polska – kino)
Budżet 25 000 000 $
Nagrody 2 nagrody i 4 nominacje
Wikicytaty 1408 w Wikicytatach
Strona internetowa

1408 – film z roku 2007 oparty na opowiadaniu Stephena Kinga pod tym samym tytułem ze zbioru opowiadań Wszystko jest względne. 14 mrocznych opowieści w reżyserii Mikaela Håfströma. W głównych rolach występują John Cusack i Samuel L. Jackson.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada historię Mike'a Enslina (John Cusack) – amerykańskiego pisarza niecieszącego się dużą popularnością, autora przewodników po nawiedzonych hotelach. Enslin nie wierzy w Boga ani w siły nadprzyrodzone, takie jak duchy, co prawdopodobnie wynika ze śmierci jego córki Katie (Jasmine Jessica Anthony), która zachorowała na nieuleczalną chorobę. Po odejściu Katie rozpadło się także małżeństwo Enslina z Lily (Mary McCormack). Od tej pory Mike jeździł po kraju, zatrzymując się w rzekomo nawiedzonych hotelach i domach. Z pobytów w takich miejscach czerpał natchnienie do pisania swoich książek.

Pewnego dnia, przeglądając swoją pocztę, Mike zainteresował się pocztówką z Nowego Jorku, na odwrocie której widniała sugestia: Don't enter 1408 (Nie wchodź do 1408). Enslin postanowił pojechać do Nowego Jorku, gdzie mieszkała również jego żona. Okazało się, że wynajęcie pokoju 1408 w hotelu Dolphin nie jest takie proste. Menedżer hotelu Gerald Olin (Samuel L. Jackson) przeprowadził z Enslinem długą rozmowę, próbując odwieść go od zamiaru wynajęcia 1408. Opowiedział mu historię wielu ludzi, którzy popełnili tam samobójstwo – żaden z nich nie wytrzymał w pokoju dłużej niż godzinę. Enslin nie dał się jednak przekonać.

Przekraczając próg 1408, Enslin zauważa, że w pokoju nie ma nic nadzwyczajnego. Po rozejrzeniu się zaczyna szydzić z menedżera, który według niego próbował go tylko nastraszyć. Po krótkim czasie okazuje się jednak, że pokój nie jest całkiem normalny. Radio włącza się samoistnie, a zegar, zamiast wyświetlać obecny czas, zaczyna odliczać 60 minut – w końcu w pokoju nikt nie przetrwał godziny. Wraz z upływem czasu Enslin zauważa coraz więcej dziwnych zjawisk – okiennica rani mu ręce, po pokoju chodzą duchy samobójców, pojawiają się zjawy próbujące zabić Enslina, a ze ściany sączy się krew. Gdy Mike postanawia się wymeldować, dyspozytorka w telefonie ignoruje jego prośby. Próbując wydostać się z pokoju, Enslin łamie klucz, a następnie wyrywa z drzwi klamkę – Mike zostaje uwięziony.

Za pomocą laptopa udaje mu się porozumieć z Lily, którą błaga o pomoc. Połączenie zostaje jednak zerwane. Niedługo później dzieją się inne dziwne rzeczy – pokój zalewa woda, a Mike'owi wydaje się, ze udało mu się wydostać z pokoju. Wszystko to okazuje się jednak złudzeniem. Wyjście przez okno i przedostanie się po gzymsie do sąsiedniego pokoju również staje się niemożliwe, gdyż ku swojemu zdziwieniu Enslin zauważa, że budynek nie posiada innych okien. Z planu hotelu, który wisi na drzwiach, znikają inne pokoje.

Mike'a dręczą także wspomnienia jego zmarłej córki. W telewizorze wyświetla się nakręcony niegdyś przez niego film, na którym widać całą rodzinę. W pokoju pojawia się także córka Enslina, która "umiera" po raz drugi na rękach ojca, a potem rozsypuje się w proch.

Szczęśliwie Mike zauważa, że połączenie z Lily zostało ponownie nawiązane. Lily mówi Enslinowi, że wezwała już policję, która nie znalazła go, mimo że... jest teraz w pokoju 1408. Gdy licznik pokazał, że minęło już 60 minut, zeruje się i odlicza czas od nowa. Wtedy Enslin postanawia spalić pokój – wznieca pożar, a sam siada spokojnie na fotelu. W tym samym czasie do hotelu jedzie Lily, zaniepokojona przez męża. Gdy dojeżdża na miejsce, widzi płomienie w oknie jednego z pokojów i alarmuje strażaków. W ostatniej chwili drzwi do pokoju zostają wyważone, a strażacy wynoszą poparzonego Mike'a, który mówi im, aby nie wchodzili do tego pokoju, gdyż jest on "zły".

Mike i Lily postanawiają ponownie zamieszkać razem. Po kilku miesiącach Lily, robiąc porządki, odnajduje kartonowe pudło z pamiątkami Mike'a z pobytu w pokoju 1408. Mike postanawia zachować jedynie dyktafon, na który nagrywał swoje spostrzeżenia. Film kończy się sceną, w której Mike odtwarza z kasety głos córki, którą spotkał w pokoju.

Alternatywne zakończenie[edytuj | edytuj kod]

Oryginalne zakończenie filmu było inne[1], ale zostało usunięte przez reżysera wskutek opinii "testowej publiczności". Po podpaleniu 1408 Enslin chowa się pod stołem i cieszy z tego, że zniszczył pokój, po czym umiera. Na jego pogrzebie pojawia się Olin, próbując wręczyć Lily pudło z rzeczami należącymi do jej męża. Lily jednak odmawia. Następnie będąc w samochodzie, Olin wysłuchuje nagrania głosu Katie na dyktafonie i w lusterku dostrzega niewyraźną postać spalonego Enslina. Film kończy się sceną w zniszczonym pokoju 1408, w którym Enslin znika wezwany przez głos swojej córki, któremu towarzyszył dźwięk zamykanych drzwi.

Liczba 13[edytuj | edytuj kod]

Liczba "13" pojawia się wiele razy w filmie[2]:

  • 1+4+0+8 = 13, co Mike zauważa i wypisuje na pocztówce hotelu "Dolphin"
  • kod do zamka w pokoju "6214" 6+2+1+4 = 13
  • pierwsza śmierć miała miejsce w 1912 roku 1+9+1+2 = 13
  • pokój znajduje się na 13 piętrze, ale w hotelach piętro 13 jest oznaczane jako 14
  • w końcowej scenie głos w słuchawce mówi 'this is five'(tutaj pięć), a po chwili 'this is eight'(tutaj osiem) 8+5=13
  • hotel mieści się przy 2254 Lexington Avenue w Nowym Yorku; gdy dodamy do siebie poszczególne cyfry liczby 2254, otrzymamy liczbę 13

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]