(149) Medusa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 149 Medusa)
| (149) Medusa | |
| Odkrywca | Joseph Perrotin |
| Data odkrycia | 21 września 1875 |
| Nr kolejny | 149 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny |
| Półoś wielka | 2,1744 j.a. |
| Mimośród | 0,0653 |
| Peryhelium | 2,0323 j.a. |
| Aphelium | 2,3164 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
3 lata 76 dni 3 godziny |
| Śr. prędkość | 20,19 km/s |
| Inklinacja | 0,93° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 19,75 km |
| Masa | 8,0 × 1015 kg |
| Średnia gęstość | 2,0 g/cm3 |
| Okres obrotu | 26 h |
| Albedo | 0,2334 |
| Jasność absolutna | 10,72m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~189 K |
(149) Medusa – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 76 dni w średniej odległości 2,17 j.a. Została odkryta 21 września 1875 roku w obserwatorium w Tuluzie przez Josepha Perrotina. Nazwa planetoidy pochodzi od Meduzy, najmłodszej z trzech gorgon w mitologii greckiej.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
… | Poprzednia planetoida | (149) Medusa | Następna planetoida | …
