155 mm haubica FH-70

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
155 mm haubica FH-70
155 mm haubica FH-70
Dane podstawowe
Producent Niemcy RFN
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 155 mm
Długość lufy 6,022 m
Donośność 24 700 m (pocisk zwykły)
31 500 m (z dodatkowym napędem rakietowym)
Długość 9,8 m (w położeniu marszowym z lufą skierowaną do tyłu)
12,43 (bojowym)
Szerokość 2,204 m ( w położeniu marszowym)
9,8 m (w bojowym)
Wysokość 2,56 m (w położeniu marszowym)
2,192 ( w bojowym)
Masa 9,3 t.
Kąt ostrzału -5° do +70° (w pionie)
56° (w poziomie)
Szybkostrzelność 6 strz./min.
Obsługa 7-8 żołnierzy
Czas przejścia w położenie bojowe 4 min.
Szybkość marszowa 100 km/h
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

155 mm haubica FH-70 – holowana haubica polowa opracowana przez RFN, Wielką Brytanię i Włochy.

Haubica została wprowadzona do uzbrojenia tych państw w 1978. Producentem jej jest firma Rheinmetall.

Wyposażona została w lufę jednolitą samowzmocnioną, zakończoną dwukomorowym hamulcem wylotowym, który zmniejsza energię zespołu odrzutowego o 35%. Posiada zamek klinowy o pionowym ruch klina, który w położeniu otwartym zamka wysunięty jest do góry. Oporopowrotnik hydropneumatyczny umożliwiający zmianę długości odrzutu. Odciążacz pneumatyczny, a kołyska typu korytkowego z wmontowanym w tylnej części układem zmechanizowanego zasilania amunicją. Ma dwuogonowe łoże. Do strzelania osadzona na platformie ogniowej.

W pozycji marszowej lufa wraz z łożem górnym obrócona jest do tyłu o 180° w stosunku do łoża dolnego i mocowana do ogonów. W takim położeniu haubica może się przemieszczać samodzielnie na krótkie odległości z prędkością 16 km/h. Służy do tego napęd pomocniczy. Holowana jest ciągnikiem marki MAN (RFN), FIAT 6605 TM (Włochy) i Forden (Wielka Brytania). Oprócz amunicji standardowej NATO kalibru 155 mm, jest przystosowana do wystrzeliwania pocisków Copperhead.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński: Encyklopedia współczesnej broni palnej : (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WIS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.
Wikimedia Commons