(1566) Ikar
| (1566) Ikar | |
| Odkrywca | Walter Baade |
| Data odkrycia | 27 czerwca 1949 |
| Nr kolejny | 1566 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Grupa Apolla NEO PHA |
| Półoś wielka | 1,0778 j.a. |
| Mimośród | 0,8268 |
| Peryhelium | 0,1866 j.a. |
| Aphelium | 1,9691 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
1 rok 43 dni 19 godzin |
| Śr. prędkość | 28,69 km/s |
| Inklinacja | 22,85° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 1,4 km |
| Masa | 2,9 × 1012 kg |
| Średnia gęstość | 2? g/cm3 |
| Okres obrotu | (2 h 16 min 23 s) h |
| Albedo | 0,51 |
| Jasność absolutna | 16,9m |
| Typ spektralny | Typ U |
| Średnia temperatura powierzchni | ~242 K |
| Satelity naturalne | brak |
(1566) Ikar – planetoida z grupy Apolla.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Została odkryta 27 czerwca 1949 roku w Obserwatorium Palomar przez Waltera Baade. Nazwa planetoidy pochodzi od Ikara, syna Dedala w mitologii greckiej i nawiązuje do zbytniego zbliżenia się przez Ikara do Słońca. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1566) 1984 KD.
Orbita i właściwości fizyczne [edytuj]
(1566) Ikar okrąża Słońce po mocno wydłużonej orbicie o mimośrodzie 0,83 w odległości równej w peryhelium ok. 0,19 j.a., a zatem mniejszej niż wynosi promień orbity Merkurego. W tym czasie jego odwrócona ku Słońcu powierzchnia nagrzewa się nawet do 850°C. Zazwyczaj Ikar zbliża się do Ziemi na ok. 7 mln km, choć w 1968 r. przeleciał zaledwie 600 tys. kilometrów od naszej planety. Podobno w podobnej odległości Ikar znajdzie się w 2015 roku[potrzebne źródło]. Od tej planetoidy pochodzi prawdopodobnie silny rój meteorów Arietydy.
