15 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
| 15 Dywizjon Artylerii Ciężkiej | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | sierpień 1939 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Rodowód | 8 Pułk Artylerii Ciężkiej |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | mjr Boryczko (?) mjr Stefan Starzyński (?) |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | 15 Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | artyleria |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
15 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (15 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon został sformowany w dniach 24-25 sierpnia 1939 roku, w Toruniu, przez 8 Pułk Artylerii Ciężkiej z przeznaczeniem dla 15 Dywizji Piechoty.
W jego skład weszły dwie trzydziałowe baterie 105 mm armat i 155 mm haubic[1].
Spis treści |
[edytuj] Działania bojowe
1 września 15 dac stał w ugrupowaniu 15 DP na przyczółku bydgoskim. W czasie przegrupowania armii razem z dywizją odszedł na linię Solec Kujawski – Jezioro Jezuickie – Łabiszyn. Pozostawał tam bez styczności z nieprzyjacielem do do 5 września. W następnych dniach dywizja cofała się przez Gniewkowo – Osięciny – Krukowo do rejonu Lubraniec – Brześć Kujawski. Osiągnęła go 9 września rano. Wieczorem dalej maszerowała na linię jezior Borzymowskie-Szczytnowskie, a 11 września przegrupowała się ku północy obsadzając przesmyk w rejonie Szczytna i Śmiłowic. W ugrupowaniu marszowym dywizji maszerował 15 dac. 12 września wspierał walkę piechoty z niemiecką 208 DP. Współdziałając z I/15 pal, walczył na kierunku działania 61 pułku piechoty. W następnym dniu skierowano 15 DP na pomoc OW 5 DP, który prowadził ciężkie walki pod Płockiem. 14 września dywizjon wspierał natarcie 59 pp na Dobrzyków. Walka trwała całą noc i obie strony poniosły ciężkie straty. Dywizja otrzymała rozkaz przerwania walki i przejścia do rejonu Budy Stare nad Bzurą. 16 września zajęła Brochów. Tu uderzyła na 15 DP niemiecka 4 DPanc. 15 dac utracił część sprzętu i poniósł krwawe straty. 17 września pod Brochowem poległ dowódca 1 baterii kapitan Stanisław Braziewicz. Część żołnierzy przez Puszczę Kampinoską przeszła do Warszawy i wzięła udział w jej obronie.
[edytuj] Obsada personalna dywizjonu
dowódca dywizjonu
- (?) mjr Boryczko
- (?) mjr Stefan Tadeusz Starzyński († 17 IX 1939 Tułowice[2])
- dowódca 1 bateria armat – kpt. Stanisław Braziewicz
- dowódca 2 baterii 155 haubic wz.1917 – kpt. Leon Niedzielski[3].
Przypisy
- ↑ Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej. s. 403.
- ↑ Piotr Saja, Przygotowania wojenne i walki 15 Dywizji Piechoty ... s. 49, autor artykułu opierał się między innymi na relacji kpt. Leona Niedzielskiego, dowódcy 2/15 dac. Kazimierz Galster, Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939 s. 403 podał, że dowódcą 15 dac był mjr Boryczko podczas, gdy zdaniem Ludwika Głowackiego major Stanisław II Boryczko w kampanii wrześniowej 1939 r. dowodził I/25 pal (Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina ... s. 341).
- ↑ Organizacja i obsada personalna za: Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej. s. 403.
[edytuj] Bibliografia
- Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975.
- Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Warszawa: "Bellona", 1991. ISBN ISBN 83-11-07772-X.
- Piotr Saja, Przygotowania wojenne i walki 15 Dywizji Piechoty na przedmościu bydgoskim we wrześniu 1939 roku, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 1 (196), Warszawa 2003, ISSN 1640-6281
- Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ISBN 83-11-07109-8
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
