(1620) Geographos
| (1620) Geographos | |
 Radarowy obraz planetoidy Geographos |
|
| Odkrywca | Albert Wilson, Rudolph Minkowski |
| Data odkrycia | 14 września 1951 |
| Nr kolejny | 1620 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Grupa Apolla NEO, PHA |
| Półoś wielka | 1,2455 j.a. |
| Mimośród | 0,3354 |
| Peryhelium | 0,8278 j.a. |
| Aphelium | 1,6632 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
1 rok 142 dni 8 godzin |
| Śr. prędkość | 25,92 km/s |
| Inklinacja | 13,34° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 5×2×1,5 km |
| Masa | ~2,6 × 1013 kg |
| Średnia gęstość | ~2,0 g/cm3 |
| Okres obrotu | (5 h 13 min 23 s) h |
| Albedo | 0,19 |
| Jasność absolutna | 15,60m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | 249 K |
| Satelity naturalne | brak |
(1620) Geographos – planetoida z grupy Apollo należąca do obiektów NEO i PHA.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
(1620) Geographos została odkryta 14 września 1951 w Obserwatorium Palomar przez Alberta Wilsona i Rudolpha Minkowskiego. W momencie odkrycia nosiła tymczasowe oznaczenie (1620) 1951 RA, jej obecna nazwa została nadana na cześć National Geographic Society.
Orbita [edytuj]
Geographos jest asteroidą przecinającą orbitę Marsa i Ziemi, należącą do grupy Apollo. Krąży wokół Słońca w średniej odległości 1,24 j.a. w czasie 1 roku i 142 dni po trajektorii o mimośrodzie 0,33.
Właściwości fizyczne i badania planetoidy [edytuj]
W 1994 podczas najbliższego w ciągu ostatnich dwóch wieków przelotu asteroidy obok naszej planety, prowadzone były jej radarowe obserwacje przez sieć radioteleskopów z Deep Space Network w Goldstone w Kalifornii. Powstałe obrazy pokazały, że 1620 Geographos jest jednym z najbardziej wydłużonych obiektów w Układzie Słonecznym, mierzy 5,1 × 1,8 km. Jest ona asteroidą klasy S, znaczy to, że ma wyższe albedo i składa się ze związków niklu, żelaza, magnezu i krzemu.
Geographos miała zostać zbadana przez misję Clementine, jednakże źle funkcjonujący silnik sterujący uniemożliwił dotarcie do asteroidy.
