170P/Christensen
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| 170P/Christensen | |
| Odkrywca | Eric J. Christensen |
| Data odkrycia | 17 czerwca 2005 |
| Nazwy alternatywne | 2005 M1 |
| Elementy orbity | |
| Półoś wielka | 4,20856 j.a. |
| Mimośród | 0,30417 |
| Peryhelium | 2,92844 j.a. |
| Aphelium | 5,48868 j.a. |
| Okres orbitalny | 8,63 lat |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki | 10,12774° |
| Długość węzła wstępującego | 143,01247° |
| Argument szerokości peryhelium | 225,38425° |
| Moment przejścia przez peryhelium | 19 września 2014 |
| Charakterystyka fizyczna jądra | |
| Średnica | kilka km |
170P/Christensen (też: Christensen 4) – kometa krótkookresowa z rodziny komet Jowisza.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Kometę tę odkrył 17 czerwca 2005 roku Eric J. Christensen w ramach projektu Mount Lemmon Survey, który jest częścią innego projektu badawczego (Catalina Sky Survey). Kometa nosi nazwę pochodzącą od odkrywcy.
Orbita komety i właściwości fizyczne [edytuj]
Orbita komety 170P/Christensen ma kształt elipsy o mimośrodzie 0,3. Jej peryhelium znajduje się w odległości 2,92 j.a., aphelium zaś 5,48 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi 8,63 roku, nachylenie do ekliptyki to wartość 10,12˚.
Średnica jądra tej komety to maks. kilka km.
