181 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

181 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 1 grudnia 1939 roku, w 7. fali mobilizacyjnej w Brunszwiku w IX. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w grudniu 1939 roku:

334. i 349. pułk piechoty, 222. dywizjon artylerii lekkiej.

  • Struktura organizacyjna w styczniu 1940 roku:

334., 349. i 359. pułk piechoty, 222. pułk artylerii, 222. batalion pionierów, 222. oddział rozpoznawczy, 222. oddział przeciwpancerny, 222. oddział łączności, 222. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w kwietniu 1944 roku:

334. pułk fizylierów , 359. i 363. pułk grenadierów, 222. pułk artylerii, 222. batalion pionierów, 181. batalion fizylierów, 222. oddział przeciwpancerny, 222. oddział łączności, 222. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Peter Bielfeld 1.XII.1939 – 10.I.1940;
  • Generalleutnant Kurt Woytasch 10.I.1940 – 1.III.1942;
  • Generalleutnant Friedrich Bayer 1.III.1942 – 24.III.1942;
  • Generalleutnant Hermann Fischer 24.III.1943 – 1.X.1944;
  • Generalleutnant Eugen Bleyer 1.X.1944 – 8.V.1945;

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Konecki Tadeusz, Skandynawia w Drugiej Wojny Światowej; Warszawa 2003; ISBN 83-05-13270-6;
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ISBN 3-8289-0525-0;
  • Tamelander Michael, Zetterling Niklas, Inwazja na Norwegię 1940 Warszawa 2008, ISBN ISBN 978-83-11-11089-2;