(1862) Apollo
| (1862) Apollo | |
| Odkrywca | Karl Reinmuth |
| Data odkrycia | 24 maja 1932 |
| Nr kolejny | 1862 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Grupa Apollo NEO |
| Półoś wielka | 1,4713 j.a. |
| Mimośród | 0,5598 |
| Peryhelium | 0,9480 j.a. |
| Aphelium | 2,1769 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
1 rok 287 dni 17 godzin |
| Śr. prędkość | 24,53 km/s |
| Inklinacja | 6,35° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | ok. 1 – 1,7 km |
| Masa | 5,1 × 1012? kg |
| Średnia gęstość | 2,0? g/cm3 |
| Okres obrotu | (3 h 4 min) h |
| Albedo | 0,21 |
| Jasność absolutna | 16,23m |
| Typ spektralny | Typ Q |
| Średnia temperatura powierzchni | ~222 K |
| Satelity naturalne | 1 – S/2005 (1862) 1 |
(1862) Apollo – planetoida typu Apollo, od której wzięła nazwę cała grupa tych ciał niebieskich (grupa planetoid Apollo).
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Planetoida została odkryta 24 maja 1932 w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez niemieckiego astronoma Karla Wilhelma Reinmutha. Nazwa planetoidy pochodzi od Apolla, boga piękna, światła i życia w mitologii greckiej.
Orbita [edytuj]
Orbita (1862) Apollo nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 6,35°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 1,78 roku, krążąc w średniej odległości 1,47 j.a. od Słońca. Mimośród orbity tej planetoidy to 0,559.
Charakterystyczną cechą trajektorii Apolla jest częste przechodzenie w pobliżu Ziemi; asteroida ta zalicza się do obiektów typu NEO, potencjalnie zagrażających naszej planecie. W swej drodze wokół Słońca Apollo przecina orbitę ziemską i w peryhelium znajduje się bliżej Słońca niż Ziemia.
Właściwości fizyczne [edytuj]
Jest to obiekt skalny o niewielkich rozmiarach (jego średnica wynosi ok. 1,7 km) i nieregularnym kształcie. Średnia gęstość tej planetoidy to 2,0 g/cm³, jej obrót wokół własnej osi trwa 3,065 godziny. Apollo ma jasność absolutną wynoszącą 16,23m, a albedo 0,21, zalicza się on do planetoid typu Q.
Satelita planetoidy [edytuj]
Planetoida ta posiada maleńkiego satelitę S/2005 (1862) 1 (oznaczenie prowizoryczne). Ma on rozmiary zaledwie ok. 80 m i krąży w odległości 3 km od głównego składnika. Został on zidentyfikowany podczas obserwacji radarowych wykonanych przez radioteleskop w Obserwatorium Arecibo w Portoryko pomiędzy 29 października a 2 listopada 2005 roku.
