18 Kołobrzeski Pułk Piechoty

18 Pułk Piechoty
Historia
Państwo	Polska
Sformowanie	1944
Nazwa wyróżniająca	Kołobrzeski.
Tradycje
Nadanie sztandaru	1946
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały	18 batalion powietrznodesantowy
Organizacja
Numer	JW 2721
Dyslokacja	Wadowice
Podporządkowanie	6 Pomorska Dywizja Piechoty
Rodzaj wojsk	Piechota

18 Kołobrzeski Pułk Piechoty – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.

Sformowany w rejonie Żytomierza na podstawie rozkazu nr 00130 dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR z 5 lipca 1944 w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501.

Wchodził w skład 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty z 1 Armii WP.

Żołnierze pułku

Dowódcy

• mjr Piotr Karpowicz (24 lipca 1944 – 15 lutego 1945, od stycznia 1945 ppłk)
• płk Stanisław Ziarkowski (4 marca 1945 – 16 marca 1946)
• ppłk Jan Grankowski (16 marca 1946 – 22 lutego 1947)
• ppłk Tadeusz Pawełczak (22 marca 1947 – 13 kwietnia 1948)
• mjr Henryk Rzepkowski (13 kwietnia 1948)

Zastępcy dowódcy d/s polityczno-wychowawczych

• chor. Zygmunt Szewczyk (p.o. 13 sierpnia – 16 października 1944)
• por. Franciszek Sentowski (16 października 1944 – 6 kwietnia 1945)
• por. Benedykt Zygiel (6 kwietnia – 2 października 1945)
• kpt. Mieczysław Piotrowski (od października 1945 – do grudnia 1946)
• por. Tadeusz Banaszek (p.o. od grudnia 1946 – 3 kwietnia 1947)
• por. Adam Zagrodzki (3 kwietnia – do września 1947)
• por. Stefan Szydłowski (p.o. od września 1947 – 31 stycznia 1948)
• por. Jan Szymczyk (p.o. 4 lutego – 24 kwietnia 1948)
• mjr Jan Kaczmarski (24 kwietnia 1948)

Zastępcy dowódcy d/s liniowych

• mjr Stanisław Żyliński (7 września 1944 – 13 lutego 1945)
• ppłk Adolf Onoszko (13 lutego – 15 września 1945)

Szefowie sztabu

• mjr Damian Horobij (14 lipca 1944 – 20 października 1945)
• kpt. Emilian Przybojewski (20 października – 19 listopada 1945)
• mjr Tadeusz Pawełczak (19 listopada 1945 – 22 sierpnia 1946)
• mjr Adam Szczybalski (22 sierpnia 1946 – 29 sierpnia 1947)
• kpt. Edward Hawrysz (29 sierpnia 1947)

Skład etatowy

dowództwo i sztab

• 3 bataliony piechoty
• kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
• baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
• plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Razem:

żołnierzy 2915 (w tym oficerów - 276, podoficerów 872, szeregowców - 1765).

Sprzęt:

162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm

Marsze i działania bojowe

Od chwili sformowania do zakończenia wojny pułk walczył w składzie 6 Dywizji Piechoty. Najcięższe walki stoczył forsując Wisłę w Warszawie, na Wale Pomorskim pod Nadarzycami i Wielbokami. W Kołobrzegu jako pierwszy wszedł do centrum miasta, walczył o stare miasto w rejonie kolegiaty i portu. W operacji berlińskiej forsował Odrę, walczył nad Kanałem Hohenzollernów i nad Łabą.

Bibliografia

• Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego : formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej Warszawa 1965
• Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6. 
• Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy : przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydaw. TRIO : Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2. 
• Adolf Stachula: Szósta pomorska: z dziejów Szóstej Pomorskiej Dywizji Piechoty 1944-1948. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny im. Wandy Wasilewskiej, 1981. ISBN 83-11-06602-7.