1920 Bitwa warszawska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 1920 Bitwa Warszawska)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu Jerzego Hoffmana. Zobacz też: Bitwa warszawska 1920 – wydarzenie historyczne będące kanwą dla filmu.
1920 Bitwa warszawska
1920 Bitwa warszawska
Gatunek wojenny
Data premiery Ziemia 26 września 2011
Polska 30 września 2011
Kraj produkcji  Polska
Język polski, rosyjski
Reżyseria Jerzy Hoffman
Andrzej Kotkowski (współpraca reż.)
Łukasz Kośmicki (współpraca reż.)
Scenariusz Jarosław Sokół (wraz z Jerzym Hoffmanem)
Główne role Daniel Olbrychski
Borys Szyc
Natasza Urbańska
Muzyka Krzesimir Dębski
Zdjęcia Sławomir Idziak
Scenografia Andrzej Haliński
Kostiumy Magdalena Tesławska, Andrzej Szenajch
Montaż Marcin Bastkowski
Produkcja Jerzy Michaluk
Dystrybucja Forum Film Poland
Budżet 27 mln zł (9 mln USD)[1]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty 1920 Bitwa warszawska w Wikicytatach
Klaps na planie filmu w Muzeum Wsi Lubelskiej w Lublinie, 8 lipca 2010 roku
Sławomir Idziak o filmie na pokazie przedpremierowym
Natasza Urbańska o filmie na pokazie przedpremierowym

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.

1920 Bitwa warszawska – polski film wojenny w reżyserii Jerzego Hoffmana, którego akcja rozgrywa się na tle wojny polsko-bolszewickiej. Pierwszy polski pełnometrażowy film 3D[2]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w trakcie trwania wojny polsko-bolszewickiej. Polski poeta, Jan Krynicki (Borys Szyc), ułan, w przeddzień wyruszenia wraz z Wojskiem Polskim z Warszawy żeni się z polską artystką estradową Olą (Natasza Urbańska). Ślubu udziela im ksiądz Ignacy Skorupka (Łukasz Garlicki).

Bolszewicy na czele z Włodzimierzem Leninem podejmują decyzję o inwazji na Polskę – a także Niemcy i Francję – celem rozprzestrzeniania rewolucji proletariackiej na inne kraje.

Wojska polskie zdobywają Kijów.

Jan Krynicki na froncie prześmiewczo odczytuje bolszewicką ulotkę skierowaną do polskich żołnierzy. Zostaje oskarżony o agitację, aresztowany i skazany przez sąd polowy na karę śmierci. Przed egzekucją ratuje go atak wojsk wroga. Dowodzący oddziałem bolszewickim czekista Bykowski (Adam Ferency), patrzący z sympatią na skazanego na śmierć przez „burżuazyjne” wojsko polskiego żołnierza, proponuje mu pozostanie wraz z nim w charakterze tłumacza-redaktora, mającego pomagać w redakcji propagandowych ulotek, w istocie zaś siłą włącza go do oddziału.

Ola dowiaduje się o zaginięciu w akcji męża od majora Wieniawy (Bogusław Linda). Natarczywie narzucający się jej kapitan Kostrzewa (Jerzy Bończak) informuje ją również o wstąpieniu Krynickiego do wojsk bolszewickich.

Krynicki ucieka od bolszewików i przyłącza do napotkanego oddziału kozaków, którzy przeszli na polską stronę. Wkrótce udaje mu się przedostać do polskich wojsk.

Ola, widząc zagrożenie wynikłe z ataku wojsk bolszewickich i nie mogąc znieść bezczynności, dołącza do polskiej armii jako sanitariuszka kobiecej formacji wojskowej działającej w czasie wojny – Ochotniczej Legii Kobiet.

Marszałek Polski, Józef Piłsudski (Daniel Olbrychski), opracowuje samotnie plan kontrofensywy. Polskiemu kontrwywiadowi udaje się rozpracować szyfry armii bolszewickiej. Nadawaniem Pisma Świętego zagłuszają komunikację między bolszewickimi armiami.

W kulminacyjnym punkcie wojny dochodzi do konfrontacji wojsk polskich i bolszewickich pod Warszawą. W bitwie polskie wojska odnoszą spektakularne zwycięstwo, wojska bolszewickie zostają rozgromione. Krynicki zostaje ranny i trafia do szpitala polowego, w którym jako pielęgniarka pracuje Ola. Tym sposobem dochodzi do szczęśliwego połączenia małżonków.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 29 czerwca 2010 i zostały zrealizowane w technice 3D. Konsultantem historycznym był prof. Janusz Cisek. Muzykę skomponował Krzesimir Dębski; za militaria odpowiadał Tomasz Bierawski, a charakteryzację postaci wykonały Mira Wojtczak i Liliana Gałązka[3]. W filmie wzięło udział 3,5 tysiąca statystów.

Zdjęcia zakończono 30 września 2010. Film był współfinansowany m.in. przez Bank Zachodni WBK i Polski Instytut Sztuki Filmowej.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Odbiór filmu[edytuj | edytuj kod]

Paweł Felis, recenzent „Gazety Wyborczej”, przyznał filmowi dwie gwiazdki w 6-stopniowej skali i skrytykował film jako „mechaniczną, historyczną pogadankę, która nieudolnie symuluje wielkie emocje, a jest tylko chaotycznym zbiorem upiornie nieekscytujących fragmentów” oraz wytknął brak psychologicznej głębi postaci[4].

Z kolei Jacek Rakowiecki, redaktor naczelny miesięcznika „Film”, ocenił pozytywnie produkcję, nazywając ją „drugim cudem nad Wisłą”. Dziennikarz zwracał uwagę przede wszystkim na znakomite zdjęcia Sławomira Idziaka w technologii 3D, a także „sprawnie poprowadzony przez reżysera wątek miłosny”[5].

Według „Gazety Wyborczej”, uśredniona ocena filmu, obliczona na podstawie recenzji pism i serwisów m.in. takich jak „Newsweek”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, onet.pl czy fdb.pl, wynosi 4/10[6].

Tymczasem jedna z recenzji z prasy w Wielkiej Brytanii jest bardzo pozytywna i według recenzenta film budzi zachwyt[7].

W 2012 r. „1920 Bitwa warszawska” zdobyła pięć Węży – nagród przyznawanych dla najgorszych polskich filmów, będących odpowiednikiem amerykańskich Złotych Malin. Obraz Hoffmana zdobył Węże w kategoriach: Najgorszy film 3D, Aktorka (Natasza Urbańska), Duet na ekranie (Borys Szyc i Natasza Urbańska), Scenariusz (Jerzy Hoffman i Jarosław Sokół) oraz Żenująca scena (Natasza Urbańska i ckm)[8].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Budżet filmu wyniósł 27 milionów złotych (około 9 milionów dolarów).
  • Jest to pierwszy polski film pełnometrażowy zrealizowany w całości w technologii 3D[2].
  • Na potrzeby filmu powstały dwie repliki czołgu Renault FT-17. Ze względu na krótki czas na przygotowanie pojazdów (cztery miesiące) repliki nie pokrywają się w 100% z oryginałem (brak m.in. kompletnego wnętrza)[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bitwa warszawska 1920 – zakładka „o filmie”. [dostęp 2011-12-26].
  2. 2,0 2,1 Alicja Żebruń: Pierwszy polski pełnometrażowy film 3D niedługo w kinach. [dostęp 28-09-2013].
  3. Kręcą Bitwę Warszawską: Olbrychski jak Piłsudski (pol.). gazeta.pl. [dostęp 2010-06-28].
  4. Paweł Felis. 1920 Bitwa Warszawska. „Gazeta Wyborcza”, s. 4, 30 września 2011. 
  5. Jacek Rakowiecki. 1920 Bitwa Warszawska. Drugi cud nad Wisłą. „Film”, s. 81, październik 2011. 
  6. Krytycy bezlitośni dla „1920 Bitwy Warszawskiej”. I tylko jeden szaleniec.. (pol.). 2011-09-30. [dostęp 2011-10-02].
  7. http://www.mojawyspa.co.uk/artykuly/28318/Anglicy-zachwyceni-Bitwa-Warszawska-1920.
  8. NAGRODY WĘŻE 2012: Najgorszy polski film 2011 roku wybrany! (pol.). 2012-04-02. [dostęp 2011-02-06].
  9. Strona fundacji zajmującej się budową replik (pol.). [dostęp 2012-09-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]