1920 Bitwa Warszawska
| 1920 Bitwa warszawska | |
 |
|
| Gatunek | wojenny |
| Data premiery |  26 września 2011 30 września 2011 |
| Kraj produkcji | Polska |
| Język | polski |
| Reżyseria | Jerzy Hoffman Andrzej Kotkowski (współpraca reż.) |
| Scenariusz | Jarosław Sokół (wraz z Jerzym Hoffmanem) |
| Główne role | Daniel Olbrychski Borys Szyc Natasza Urbańska |
| Muzyka | Krzesimir Dębski |
| Zdjęcia | Sławomir Idziak |
| Scenografia | Andrzej Haliński |
| Kostiumy | Magdalena Tesławska, Andrzej Szenajch |
| Montaż | Marcin Bastkowski |
| Produkcja | Jerzy R. Michaluk |
| Dystrybucja | Forum Film Poland |
| Budżet | 27 mln zł (9 mln USD)[1] |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
 |
Sławomir Idziak o filmie
 Zobacz filmik w wyższej rozdzielczości. |
| Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc. | |
 |
Natasza Urbańska o filmie na pokazie przedpremierowym
|
| Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc. | |
1920 Bitwa warszawska – polski film wojenny w reżyserii Jerzego Hoffmana, którego akcja rozgrywa się na tle wojny polsko-bolszewickiej.
Spis treści |
[edytuj] Fabuła
Akcja filmu rozgrywa się w trakcie trwania wojny polsko-bolszewickiej.
Polski poeta, Jan Krynicki (Borys Szyc), ułan, w przeddzień wyruszenia wraz z Wojskiem Polskim z Warszawy żeni się z polską artystką estradową Olą (Natasza Urbańska). Ślubu udziela im ksiądz Ignacy Skorupka (Łukasz Garlicki).
Bolszewicy na czele z Włodzimierzem Leninem podejmują decyzję o inwazji na Polskę – a także Niemcy i Francję – celem rozprzestrzeniania rewolucji proletariackiej na inne kraje.
Wojska Polskie zdobywają Kijów.
Jan Krynicki na froncie prześmiewczo odczytuje bolszewicką ulotkę skierowaną do polskich żołnierzy . Zostaje oskarżony o agitację, aresztowany i skazany przez sąd polowy na karę śmierci. Przed egzekucją ratuje go atak wojsk wroga. Dowodzący oddziałem bolszewickim czekista Bykowski (Adam Ferency), patrzący z sympatią na skazanego na śmierć przez „burżuazyjne” wojsko polskiego żołnierza, proponuje Krynickiemu pozostanie wraz z nim w charakterze tłumacza-redaktora, mającego pomagać w redakcji propagandowych ulotek, w istocie zaś siłą włącza go do oddziału.
Ola dowiaduje się o zaginieniu w akcji męża od Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego (Bogusław Linda). Natarczywie narzucający się jej kapitan Kostrzewa (Jerzy Bończak) informuje ją również o wstąpieniu Krynickiego do wojsk bolszewickich.
Krynicki ucieka od bolszewików i przyłącza do napotkanego oddziału kozaków, którzy przeszli na polską stronę. Wkrótce udaje mu się przedostać do polskich wojsk.
Ola, widząc zagrożenie wynikłe z ataku wojsk bolszewickich i nie mogąc znieść bezczynności, dołącza do polskiej armii jako sanitariuszka.
Marszałek Polski, Józef Piłsudski (Daniel Olbrychski), opracowuje samotnie plan kontrofensywy. Polskiemu kontrwywiadowi udaje się rozpracować szyfry armii bolszewickiej. Nadawaniem Pisma Świętego zagłuszają komunikację między bolszewickimi armiami.
W kulminacyjnym punkcie wojny dochodzi do konfrontacji wojsk polskich i bolszewickich pod Warszawą. W cudzie nad Wisłą polskie wojska odnoszą spektakularne zwycięstwo, wojska bolszewickie zostają rozgromione. Krynicki zostaje ranny.
Krynicki trafia do szpitala polowego, w którym jako pielęgniarka pracuje Ola. Tym sposobem dochodzi do szczęśliwego połączenia małżonków.
[edytuj] Produkcja
Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 29 czerwca 2010 i zostały zrealizowane w technice 3D. Konsultantem historycznym był prof. Janusz Cisek. Muzykę skomponował Krzesimir Dębski; za militaria odpowiadał Tomasz Bierawski, a charakteryzację postaci wykonali Mira Wojtczak i Liliana Gałązka[2]. W filmie wzięło udział 3,5 tysiąca statystów.
Zdjęcia zakończono 30 września 2010. Film był współfinansowany m.in. przez Bank Zachodni WBK i Polski Instytut Sztuki Filmowej.
[edytuj] Obsada
- Daniel Olbrychski jako Józef Piłsudski
- Borys Szyc jako Jan Krynicki, żołnierz polski, ułan
- Natasza Urbańska jako Ola Raniewska, żona Jana, aktorka teatrzyku rewiowego
- Marian Dziędziel jako generał Tadeusz Rozwadowski
- Bogusław Linda jako pułkownik Bolesław Wieniawa-Długoszowski
- Jerzy Bończak jako kapitan Kostrzewa
- Ewa Wiśniewska jako Ada
- Stanisława Celińska jako pani Zdzisia
- Adam Ferency jako czekista Bykowski
- Olga Kabo jako Sofia Nikołajewna
- Łukasz Garlicki jako ks. Ignacy Skorupka
- Wojciech Solarz jako Samuel
- Piotr Głowacki jako Anatol
- Andrzej Strzelecki jako Wincenty Witos
- Wiktor Zborowski jako Charles de Gaulle
- Wojciech Pszoniak jako generał Maxime Weygand
- Bartosz Opania jako pułkownik Bolesław Jaźwiński
- Nikołaj Ortynski jako bolszewik-dowódca
- Aleksander Domogarow jako sotnik Kryszkin
- Dariusz Biskupski jako Ratajczak
- Ewa Wencel jako Więcławska
- Ilja Zmiejew jako mówca na wiecu
- Marek Kossakowski jako Jones
- Artur Owczarek jako dziennikarz amerykański
- Jacek Poniedziałek jako Józef Haller
- Józef Duriasz jako Władysław Sikorski
- Michał Żebrowski jako Władysław Grabski
- Aleksandr Choszabajew jako Michaił Tuchaczewski
- Grażyna Szapołowska jako Korwin-Piotrowska
- Igor Guzun jako Józef Stalin
- Wiktor Bałabanow jako Włodzimierz Lenin
- Zdzisław Szymborski jako konferansjer
- Jerzy Braszka
- Szymon Kuśmider
- Bartek Turzański jako polski żołnierz
- Krzysztof Dracz
[edytuj] Odbiór filmu
Paweł Felis, recenzent „Gazety Wyborczej”, przyznał filmowi dwie gwiazdki w 6-stopniowej skali i skrytykował film jako „mechaniczną, historyczną pogadankę, która nieudolnie symuluje wielkie emocje, a jest tylko chaotycznym zbiorem upiornie nieekscytująych fragmentów” oraz wytknął brak psychologicznej głębi postaci[3].
Z kolei Jacek Rakowiecki, redaktor naczelny miesięcznika „Film”, ocenił pozytywnie produkcję, nazywając ją „drugim cudem nad Wisłą”. Dziennikarz zwracał uwagę przede wszystkim na znakomite zdjęcia Sławomira Idziaka w technologii 3D, a także „sprawnie poprowadzony przez reżysera wątek miłosny”[4].
Wedle „Gazety Wyborczej”, uśredniona ocena filmu, obliczona na podstawie recenzji pism i serwisów m.in. takich jak „Newsweek”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, onet.pl czy fdb.pl, wynosi 4/10.[5]
Tymczasem w Wielkiej Brytanii film budzi zachwyt[6].
Z opiniami widzów można się zapoznać m.in. się na stronie http://www.filmweb.pl/film/1920+Bitwa+Warszawska-2011-562632
[edytuj] Zobacz też
- 1920. Wojna i miłość – serial telewizyjny osadzony w podobnych realiach historycznych
Przypisy
- ↑ Bitwa warszawska 1920 — zakładka "o filmie". [dostęp 2011-12-26].
- ↑ Kręcą Bitwę Warszawską: Olbrychski jak Piłsudski (pol.). gazeta.pl. [dostęp 2010-06-28].
- ↑ Paweł Felis. „1920 Bitwa Warszawska”. „Gazeta Wyborcza”, s. 4, 30 września 2011.
- ↑ Jacek Rakowiecki. 1920 Bitwa Warszawska. Drugi cud nad Wisłą. „Film”, s. 81, październik 2011.
- ↑ Krytycy bezlitośni dla „1920 Bitwy Warszawskiej”. I tylko jeden szaleniec... (pol.). 2011-09-30. [dostęp 2011-10-02].
- ↑ http://www.mojawyspa.co.uk/artykuly/28318/Anglicy-zachwyceni-Bitwa-Warszawska-1920
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona filmu
- 1920 Bitwa warszawska w bazie filmweb.pl
- 1920 Bitwa warszawska w bazie filmpolski.pl
- Relacja z planu filmu 1920 Bitwa warszawska
|
|||||||||||||||||||||||||
