I Korpus Polski (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 1 Korpus Polski)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 1 Korpusu Polskiego PSZ na Zachodzie. Zobacz też: I Korpus Polski - stronę ujednoznaczniającą.
I Korpus Polski
Oznaka 1KPol 1.png
Oznaka Korpusu
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 28 września 1940
Rozformowanie 1947
Dowódcy
Pierwszy gen. dyw. Marian Kukiel
Ostatni gen. dyw. Stanisław Maczek
Organizacja
Dyslokacja Edynburg (Moncreiffe House) - HQ
Podporządkowanie Dowództwo Szkockie (Scottish Command)
Żołnierze I Korpusu w Szkocji

I Korpus Polski (I KP, ang. I Polish Corps) - wyższy związek taktyczny Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w latach 1940-1947.

28 września 1940 r. Naczelny Wódz, gen. broni Władysław Sikorski wydał rozkaz o sformowaniu I Korpusu.

8 października 1940 r. ustalona została struktura organizacyjna I KP.

Korpus liczył 3498 oficerów i 10 884 żołnierzy. W związku ze spodziewaną inwazją niemiecką otrzymał za zadanie obronę 200-kilometrowego odcinka wybrzeża od Firth of Forth do Montrose w Szkocji.

3 listopada 1940 r. 2 Brygadę Strzelców przemianowana została na 10 Brygadę Kawalerii Pancernej, która dała początek utworzonej w 1942 1 Dywizji Pancernej (1 DPanc). W lutym 1941 r. przystapiono do organizacji 8 Brygady Kadrowej Strzelców. Rozkazem z dnia 9 X 1941 4 Brygadę Strzelców przemianowano na 1 Samodzielną Brygadę Spadochronową (1 SBS), która wg założeń polskich miała zostać użyta do wsparcia powszechnego powstania zbrojnego w Polsce. 6 grudnia 1941 r. z kadrowych brygad strzelców 3, 5, 7 utworzono Brygadę Szkolną. Do wiosny 1942 r. ukształtowała się następująca organizacja I KP.

Tablica rozpoznawcza pojazdów WP

Po uzupełnieniu stanu osobowego rekrutami przybyłymi z ZSRR, wspólnie z War Office ustalono nową organizację korpusu (od 1942 I Korpusu Pancerno-Motorowego), w skład którego weszły: 1 Dywizja Pancerna, 1 Samodzielna Brygada Strzelców oraz związki wojsk pomocniczych i służb korpuśnych. Poza PKP pozostała 1 SBS.

W walkach na froncie zachodnim udział wzięły 1 DPanc i 1 SBS. Po przekazaniu tych jednostek pod dowództwo brytyjskie w ramach PKP rozpoczęto tworzenie nowych jednostek, głównie z Polaków wcielonych przymusowo do Wehrmachtu (zwłaszcza Ślązaków oraz mieszkańców ziem przyłączonych do Rzeszy), którzy dostali się do niewoli alianckiej.

Utworzono dwie nowe wielkie jednostki: 4 Dywizję Piechoty i 16 Samodzielną Brygadę Pancerną oraz wojska i służby pomocnicze, które nie wzięły już udziału w walkach frontowych.

Po zakończeniu wojny część żołnierzy PKP powróciła do kraju, większość znalazła się w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia i pozostała na emigracji.

[edytuj] Obsada personalna Dowództwa i Sztabu I KP

Dowództwo

Sztab

[edytuj] Patki i proporczyki rodzajów wojsk i służb (na kołnierze) noszone od 1941

Patka
generała
Patka artylerii ciężkiej
Patka artylerii lekkiej
Patka artylerii przeciwlotniczej
Patka
piechoty
Patka łączności
Patka saperów
Patka kolumn samochodowych
Patka służby zdrowia
Patka żandarmerii
Proporczyk artylerii motorowej
Proporczyk broni pancernejj
Proporczyk kawalerii

[edytuj] Bibliografia

  • Witold Biegański, Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, tom 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie, Warszawa 1967,
  • Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Warszawa 1991,
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach