1 Praski Pułk Piechoty
| 1 Pułk Piechoty | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1943 |
| Rozformowanie | 1955 |
| Nazwa wyróżniająca | Praski[1] |
| Tradycje | |
| Nadanie sztandaru | 17 stycznia 1947 |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | 1 Pułk Zmechanizowany 1 Brygada Pancerna |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Władysław Kozino |
| Organizacja | |
| Numer | JW 2415 |
| Dyslokacja | Legionowo |
| Podporządkowanie | 1 Warszawska Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | Piechota |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
1 Praski Pułk Piechoty (1 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Spis treści |
[edytuj] Formowanie
Pułk sformowany został 14 maja 1943, w obozie sieleckim, w składzie 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, w oparciu o etat Nr 04/501 radzieckiego pułku strzeleckiego gwardii.
[edytuj] Struktura organizacyjna (1944)
- dowództwo i sztab
- 3 bataliony piechoty
- kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
- baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
- plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii
Razem:
żołnierzy 2915 (w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765). Sprzęt:
162 rkm , 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45mm, 4 armaty 76mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm
[edytuj] Marsze i działania bojowe
Pułk przez cały okres wojny walczył w składzie 1 Dywizji Piechoty. W dniach 12-13 października 1943 r. bił się pod Lenino. Wszedł do walki w pierwszym rzucie na lewym skrzydle dywizji i nacierał w kierunku wsi Trygubowo. Na przełomie lipca i sierpnia 1944 r. pułk walczył o przyczółki na Wiśle pod Dęblinem. W dniach 10-15 września 1944 r. wyzwalał Pragę i toczył boje w rejonie Jabłonna – Legionowo. Wiosną 1945 r. walczył na Wale Pomorskim, pod Mirosławcem, nad Zalewem Szczecińskim, forsował Odrę i Starą Odrę, a w ostatnich dniach wojny uczestniczył w zdobyciu Berlina. W stolicy III Rzeszy współdziałał z 19 i 35 brygadą zmechanizowaną 1 korpusu zmechanizowanego gen. Kriwoszeina[2] i nacierał między ulicami Bismarck Strasse, Schiller Strasse[2], Goethe Strasse[2] i Neue Kant Strasse w kierunku stadionu sportowego[2] w Tiergarten[3].
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
[edytuj] Żołnierze pułku
Dowódcy:
- ppłk Władysław Kozino - (1.06.1943 - 28.08.1943)
- mjr/ppłk Franciszek Derks[5] - (28.08. - 15.10.1943)
- mjr Leonard Borkowicz - (15.10.1943 - 17.10.1944)
- ppłk Leon Skokowski - (17.10. - 29.05.1944)
- płk Bazyli Maksymczuk - (29.05.1944 do końca wojny)
Szef sztabu
- mjr Zygmunt Wilkin[6]
Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari
|
|
|
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
Na przełomie maja i czerwca 1945 oddział dyslokowany został do Białegostoku. Później przeniesiono go do Warszawy, gdzie zajął koszary na Pradze przy ul. 11 Listopada.
W lipcu 1945 roku dwie kompanie ze składu pułku wzięły udział w tzw. "obławie augustowskiej".
W październiku 1945 pułk otrzymał etat pokojowy nr 2/21 o stanie 1875 żołnierzy, a w lutym 1947 r. etat nr 2/31 o stanie 1586 żołnierzy. We wrześniu 1948 przeniesiono go na kolejny etat nr 2/82 o stanie osobowym 1683 żołnierzy. Rok później dokonano kolejnej reorganizacji przenosząc pułk na etat nr 2/95 nieznacznie zmniejszając ogólną liczbę żołnierzy. W marcu 1951 jednostkę przeformowano na etat nr 2/140 o stanie 1994 żołnierzy. Wysokie stany osobowe pułku (dwa razy większe niż w innych pułkach piechoty) wynikały z faktu, że był jednostką stołeczną zabezpieczającą szereg przedzięwzięć na terenie Warszawy.
We wrześniu 1955 jednostka przeformowana została w 1 Pułk Zmechanizowany i przeniesiona do Legionowa. W 1957 oddział ponownie przeniesiono do Warszawy, gdzie zajął koszary w Wesołej.
[edytuj] Dowódcy
- ppłk Marian Kisielewski - (05.1945 - 11.1945)
- ppłk Józef Bielecki - (11.1945 - 06.1946)
- ppłk Kazimierz Baranowski - (06.1946 - 04.1947)
- ppłk Narcyz Rudziński - (04.1947 - 09.1947)
- ppłk Wacław Zalewski - (09.1947 - 04.1948)
- ppłk Lucjan Baral - (04.1948 - 10.1950)
- płk Bazyli Maksimczuk - (10.1950 - 08.1951)
- mjr Mieczysław Mazur - (08.1951 - 08.1952)
- mjr Józef Dziadura - (08.1952 - 10.1952)
- mjr Michał Krzaczkowski - (10.1952 - 02.1953)
- mjr Władysław Łamasz - (02.1953 - 11.1953)
- ppłk Leon Lasowicz - (11.1953 - 04.1954)
- ppłk Julian Węgrzyn - (04.1954 - 09.1955)
Przypisy
- ↑ Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego Nr 0366 z 23 września 1944r
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Kazimierz Kaczmarek: Oni szturmowali Berlin. s. 109.
- ↑ Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny... s. 167-168
- ↑ Orzeł piastowski noszony na czapkach przez żołnierzy 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki
- ↑ Portal Poszukiwania.pl - informacje, historia, archeologia, poszukiwania - Bitwa pod Lenino
- ↑ Kazimierz Kaczmarek: Oni szturmowali Berlin. s. 148.
[edytuj] Bibliografia
- Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego : formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej Warszawa 1965
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676.
- Kazimierz Kaczmarek: Oni szturmowali Berlin. Warszawa: Książka i Wiedza, 1980, s. 104-165.
|
||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
