1 Pułk Artylerii Motorowej (PSZ)
| 1 Pułk Artylerii Motorowej | |
 |
|
| Odznaka pułku | |
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Rozformowanie | 1947 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | mjr Kazimierz Choroszewski |
| Ostatni | ppłk Marian Borzysławski |
| Działania zbrojne | |
| Front zachodni | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | 1 Dywizja Pancerna |
| Rodzaj wojsk | Artyleria |
1 Pułk Artylerii Motorowej - pułk artylerii polskiej w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.
Pułk był organiczną jednostką artylerii 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka o trakcji samobieżnej.
Kontynuował tradycje 1 pułku artylerii górskiej, sformowanego w 1918. Pod nazwą 1 Pułku Artylerii Motorowej występował od 1931. Stacjonował w garnizonie Stryj.
Swoje święto obchodził 16 września, w rocznicę bitwy pod Dytiatynem w 1920, w której brała udział jego 4 bateria[1]
Spis treści |
[edytuj] Działania bojowe
W kampanii wrześniowej jego 1 dywizjon walczył w składzie 10 BK, a 2 dywizjon w składzie Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej.
Odtworzony we Francji w 1940. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii 16 lipca 1940 odtworzony jako 10 dywizjon artylerii motorowej. Reorganizowany kilkakrotnie, powraca ostatecznie do swojej pierwotnej nazwy - 1 PAM 14 sierpnia 1942 .
Najcięższe walki stoczył w w rejonach Soignolles - La Croix, Falaise - Chambois, Gandawy, Bredy, Kanału Mark, Kapelsche Veer i Kusten - Kanał - Papenburg.
[edytuj] Żołnierze
Dowódcy pułku:
- ppłk Tadeusz Bogdanowicz (1931 - 1934)
- ppłk dypl. Stanisław Rola-Arciszewski (1934 - 1937)
- ppłk dypl. Stanisław Kopański (1937 - 1939)
- ppłk Tadeusz Popławski (03.1939 - 1939)
- ppłk dypl. Stanisław Nowicki (1940 - 1942)
- ppłk Józef Krautwald (1942 - do listopada 1945)
- ppłk Marian Borzysławski (1945 - do czerwca 1947
Oficerowie pułku:
[edytuj] Skład organizacyjny
[edytuj] Symbole pułku
Sztandar
Na tarczach: wizerunek Matki Boskiej Kochawińskiej, św. Barbary, odznaka pułkowa i herb miasta Stryj. Na czerwonym tle nazwy miejscowości i daty walk pułku.
Sztandar ufundowany przez społeczeństwo województwa stanisławowskiego i wręczony pułkowi 22 listopada 1938.
Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie[2].
Odznaka
Głównym elementem odznaki jest krzyż (swastyka) o formie przyjętej dla jednostek górskich sprzed 1939 roku (stylizowany starosłowiański znak solarny), połączony z krzyżującymi się lufami. Na centralną część nałożone jest koło zębate, podzielone na cztery równe części, pokryte na przemian barwami pułku: czarną i szmaragdową. Na poszczególnych częściach centralnego koła inicjały jednostki 1 PAM. Odznaka oficerska pozłacana, ramiona swastyki pokryte białą emalią.
Barwy: proporczyk na kołnierz czarno-szmaragdowy.
Znaki na pojazdach: 
Przypisy
- ↑ Po bitwie pod Dytiatynem marszałek Józef Piłsudski nadał wybitej całkowicie 4 baterii nazwę "Baterii śmierci" Nazwę tę przekazał 1 baterii , która od tej pory nosiła na prawym rękawie odznakę pamiątkową, przedstawiającą trupią czaszkę na tle czarnego trójkąta.
- ↑ Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. s. 122.
[edytuj] Bibliografia
- Maciej Szczurowski: Artyleria PSZ na Zachodzie w II wojnie światowej, Piotrków Trybunalski-Warszawa 2000. ISBN 83-87050-91-1
- Zbigniew Wawer: Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940-1945. Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk : Bellona, 1992. ISBN 83-11-08218-9.
- Jan Partyka, Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1946. Wojska Lądowe. Rzeszów 1997
- Tadeusz Antoni Wysocki: 1 Polska Dywizja Pancerna 1939-1947 : geneza i dzieje. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-11-08219-7.
- Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Wydawnictwo Bellona, 1990. ISBN 83-11-07825-4.
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
