1 Pułk Inżynieryjny
1 Pułk Inżynieryjny (1 pinż) – oddział inżynieryjny Wojska Polskiego na Wschodzie.
Pułk został sformowany jako oddział techniczny w składzie I Korpusu Polskiego w sierpniu 1917. Jego organizację rozpoczęto 24 lipca w Żydkowicach koło Łunińca, na mocy rozkazu dowódcy I Korpusu. Pierwszym dowódcą był ppłk Bolesław Jaźwiński, a zastępcą kpt. Jan Skoryna, który faktycznie organizował pułk. 27 sierpnia 1917 pułk został przedyslokowany do Dubrowy pod Orszą, gdzie rozpoczęła się jego dalsza organizacja i szkolenie. 1 listopada 1917 pułk liczył 30 oficerów i ok. 600 szeregowych. W końcu grudnia 1917, po zakończeniu całkowitej organizacji, jednostka została przeniesiona do rejonu Uborek - Łapicz. Oddział liczył wówczas 1100 żołnierzy. 13 stycznia 1918 pułk rozpoczął przebazowanie w kierunku Bobrujska. Po trzech dniach marszu dyslokowano go w Twierdzy Bobrujsk. Po zmianie dyslokacji dowódcą pułku został kpt. Skoryna[a]. Niektóre pododdziały pułku brały udział w walkach z oddziałami Armii Czerwonej. W okresie od marca do maja 1918 r. oddziały Korpusu w tym i 1 pinż znalazły się pod zwierzchnictwem politycznym Rady Regencyjnej i rozkazami dowództwa niemieckiego. W tym okresie zorganizowano w pułku szkołę podoficerską saperów pod dowództwem por. Wacława Damrosza oraz szkołę telegraficzną pod dowództwem ppor. Miączyńskiego. Do składu pułku dołączono dywizyjne kompanie inżynieryjne: pierwszą i trzecią.
6 lipca 1918 1 pinż rozwiązano, a część stanów osobowych udała się na Murmań. większość żołnierzy i oficerów powróciła do kraju, gdzie włączyła się do organizowanych jednostek saperskich Wojska Polskiego.
[edytuj] Skład organizacyjny i obsada personalna
- dowódca - płk Bolesław Jaźwiński
- zastępca dowódcy - kpt. Jan Skoryna
- dowódca saperów - kpt. Jerzy Salecki
- adiutant - ppor. Nowakowski
- dwie kompanie saperów
- kompania mostowa - Stanisław Arczyński
batalion techniczny – podkapitan de Lippe Lipowski
- dwie kompanie telegraficzne
- kompania reflektorów
kompania gospodarcza
szkoła podoficerska
szkoła analfabetów
Uwagi
- ↑ Płk Jaźwiński został wyznaczony na dowódcę 2 Dywizji, z jednoczesnym pełnieniem obowiązków dowódcy twierdzy
[edytuj] Bibliografia
- Henryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920, Warszawa 1921 ( reprint, Warszawa 1990)
- Zdzisław Cutter, Saperzy II Rzeczypospolitej, wyd. PAT Warszawa 2005. ISBN 83-921881-3-6
- Polskie formacje wojskowe w Rosji 1914-1920 w świetle dokumentów CAW dostęp 11.10.2008
|
||||||||||||||||||||||
