1 Regiment Pieszy Koronny
| 1 Regiment Pieszy Koronny | |
| Historia | |
| Państwo |  I Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1786 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | Joachim Fryderyk Fleming |
| Ostatni | Antoni Pułaski |
| Działania zbrojne | |
| Wojna w obronie Konstytucji 3 maja Powstanie kościuszkowskie |
|
| Organizacja | |
| Dyslokacja | patrz: stanowiska |
| Rodzaj wojsk | Wojska lądowe |
1 Regiment Pieszy Koronny im. Królowej Jadwigi – jednostka wojskowa wchodząca w skład wojsk koronnych. Była to jednostka taktyczna składająca się z kilku kompanii piechoty, będąca odpowiednikiem późniejszego pułku piechoty.
1 Regiment Pieszy Koronny hierarchicznie ustępował jedynie Gwardii. Zawsze nosił imię aktualnej królowej. Z braku takowej za panowania króla Stanisława Augusta, przybrał za patronkę królową Jadwigę. W 1786 roku liczył 467 żołnierzy[1]
1 Regiment Pieszy Koronny uczestniczył w 1792 w VII wojnie polsko-rosyjskiej toczonej w obronie Konstytucji 3 Maja. Szef: gen. Augustyn Gorzeński. Stan osobowy: 1550 ludzi.
Barwy pułkowe po 1776: wyłogi czarne, guziki srebrne. Barwy pułkowe podczas insurekcji kościuszkowskiej: wyłogi pomarańczowe, guziki złote.
Spis treści |
[edytuj] Stanowiska
- Poznań (1775),
- Kalisz (1785),
- Winnica (1788),
- Piotrków (1789),
- Stary Konstantynów (1791),
- Kalisz, Pleszew (październik 1792),
- Parczew i okolice (1793)
[edytuj] Żołnierze regimentu
Szefowie
- hrabia Joachim Fryderyk Flemming (1717–1763)[2],
- August Stanisław Golcz (21 marca 1763)[3],
- Samuel Ożarowski (13 marca 1780),
- gen. lejtn.Augustyn Gorzeński (24 lutego 1790),
- Antoni Pułaski (generalny insp. wojsk koronnych 1793–1794),
Pułkownicy
- Józef Biernacki,
- Karol Ludwik de Fiszer (4 listopada 1771),
- gen. mjr Szeński,
- Ignacy Hoffman (13 listopada 1783),
- Karol Kurcyusz (maj 1791)[4],
- ppłk. Jan Grochowski (1792)[5].
Kapitanowie
- Franciszek Bieniewski
- Jan Krzyżewski (1792),
[edytuj] Bitwy i potyczki
- Konfederacja barska, Piotrków, Skrzynno, Zbąszyń, Boruszkowce (15 czerwca 1792),
- Zieleńce (17 czerwca),
- Dubienka (18 lipca),
- Zasław, Szczekociny (6 czerwca 1794),
- obrona Warszawy, Powązki (28 lipca).
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: 1925.
- Bolesław Twardowski: Wojsko Polskie Kościuszki w roku 1794. Poznań: Księgarnia Katolicka, 1894.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
