20/25TP
 |
Ten artykuł od 2008-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| 20/25TP | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Typ pojazdu | czołg średni (ciężki) |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 5 lub 6 osób |
| Historia | |
| Prototypy | 1939 (makieta), |
| Dane techniczne | |
| Silnik | benzynowy o mocy 400 KM 500 KM 600 KM |
| Pancerz | 35, 50 lub 80 mm |
| Długość | kadłuba: 7,3 m |
| Szerokość | 2,6 m |
| Wysokość | 2,8 m |
| Masa | 20 lub 25 ton |
| Osiągi | |
| Prędkość | km/h |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 1,2 m |
| Rowy (szer.) | 2,5 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| działo 75mm działo 40mm 3 ckm |
|
| Użytkownicy | |
| Polska |
|
20/25TP – projekt polskiego czołgu średniego z okresu międzywojennego. Zadania opracowania nowego typu czołgu podjęły się trzy biura konstrukcyjne: KSUS (Komitet ds. Uzbrojenia i Sprzętu), BBTBr.Panc. (Biuro Badań Technicznych Broni Pancernych) oraz PZInż, które zdążyło wykonać nawet drewnianą makietę pojazdu tuż przed wojną. Nie jest to oficjalna nazwa - została utworzona przez Janusza Magnuskiego analogicznie do nazewnictwa stosowanego wobec innych czołgów polskich tego okresu. Według różnej klasyfikacji miał to być czołg średni lub czołg ciężki. Dane techniczne tego projektu są sprzeczne w wielu źródłach.
Projekt KSUS miał dwa warianty; zakładał użycie przeciwlotniczej armaty 75mm i zastosowanie pancerza o grubości 35 mm. Do tego dochodziły dwie wieżyczki umieszczone z przodu pojazdu wyposażone w ckm oraz jeden karabin maszynowy w głównej wieży. Masa czołgu miała wynosić 22 tony. Napędzać go miały dwa silniki benzynowe o mocy 300 KM każdy. Zdolność do przekraczania rowów sięgała 2,5 metra, głębokość brodzenia dochodziła do 1,2 m. Czołg miał mieć długość 7,3 m, szerokość 2,6 m wysokość 2,8 m. Zakładana prędkość poruszania się po szosie wynosiła 45 km/h, w terenie 25 km/h. Załogę miało stanowić 6 ludzi.
Czołg według BBTBr.Panc. miał posiadać działo 75mm Bofors i sprzężone z nim działo automatyczne 40mm Bofors L/60, pancerz 50 mm, silnik o mocy 500 KM; miał ważyć 23 tony.
Projekt PZInż miał być wyposażony w działo przeciwlotnicze 75mm wz.22/24 i pancerz 80 mm, był także najcięższy - jego waga miała wynosić 25 ton. Jednak przewidywano użycie słabego silnika o mocy zaledwie 400 KM, produkcji PZInż. Jego prędkość maksymalna wynosiła 40 km/h, załogę stanowiło 5 ludzi. Jako jedyny przewidywał użycie tylko jednej wieży.
[edytuj] Zobacz też
- Edward Habich - polski projektant czołgów
[edytuj] Bibliografia
- Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, wyd. I, W-wa 1967, T. I, str. 152
- Nowa Technika Wojskowa 9/2006
