208 Pułk Piechoty (II RP)
| 208 Pułk Piechoty | |
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1939 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Jan Szewczyk |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | Piechota |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
208 Pułk Piechoty Rezerwowy [1] – dowództwo pułku piechoty Wojska Polskiego dla pomorskich batalionów piechoty typu specjalnego w 1939.
W zmianach do planu mobilizacyjnego „W” na rok 1939 [2] ujęto sformowanie na terenie Okręgu Korpusu Nr VIII dwóch dowództw pułków piechoty dla pomorskich batalionów piechoty typu specjalnego z pododdziałami specjalnymi [3] ale bez plutonu artylerii piechoty:
- 208 Pułku Piechoty Rezerwowej w Bydgoszczy, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim [4]
- 209 Pułku Piechoty Rezerwowej w Chełmnie, okresie zagrożenia, w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym [5].
Jednostką mobilizującą dla 208 pp (rez.) został 62 Pułk Piechoty z 15 DP [6], a dla 209 pp (rez.) - 66 Kaszubski Pułk Piechoty z 16 DP [7].
W skład obu pułków wejść miały pomorskie bataliony piechoty typu specjalnego formowane na bazie batalionów Pomorskiej i Chełmińskiej Brygady ON:
- Batalion Piechoty Nr 81 mob. przez 1 Batalion Strzelców w Chojnicach na bazie Tucholskiego Batalionu ON,
- Batalion Piechoty Nr 82 mob. przez II batalion 65 Starogardzkiego Pułku Piechoty w Gniewie na bazie Starogardzkiego Batalionu ON,
- Batalion Piechoty Nr 83 mob. przez 62 Pułk Piechoty w Bydgoszczy na bazie Kcyńskiego Batalionu ON,
- Batalion Piechoty Nr 84 mob. przez 2 Batalion Strzelców na bazie Kościerskiego Batalionu ON,
- Batalion Piechoty Nr 85 mob. przez 1 Batalion Strzelców na bazie Czerskiego Batalionu ON,
- Batalion Piechoty Nr 86 mob. przez 61 Pułk Piechoty Wielkopolskiej na bazie Nakielskiego Batalionu ON.
Początkowo wszystkie bataliony miały być formowane w "grupie niebieskiej". Następnie przesunięto do "grupy zielonej" bataliony: tucholski, czerski i kościerski.
Patrząc na miejsce stacjonowania batalionów ON skład obu pułków powinien być następujący:
- 208 Pułk Piechoty Rezerwowej (bataliony piechoty nr 81, 83 i 86),
- 209 Pułk Piechoty Rezerwowej (bataliony piechoty nr 82, 84 i 85).
Przyjmując, że wszystkie pododdziały pułku mobilizowane były w tej samej grupie jednostek to skład uległ by zmianie i przedstawiał się następująco:
- 208 Pułk Piechoty Rezerwowej (bataliony piechoty nr 82, 83 i 86),
- 209 Pułk Piechoty Rezerwowej (bataliony piechoty nr 81, 84 i 85).
W planach na rok 1940 przewidywano wystawienie Dowództwa 210 Pułku Piechoty Rezerwowego we Włocławku przez 14 Pułk Piechoty i Kwatery Głównej 48 Dywizji Piechoty (Rezerwowej) oraz włączenie do składu dywizji 31 Pułku Artylerii Lekkiej.
W czerwcu 1939 podjęta została decyzja o przeformowaniu 12 batalionów ON typu II w bataliony ON typu specjalnego, w tym batalionów: kościerskiego, czerskiego, nakielskiego, tucholskiego, starogardzkiego i kcyńskiego. Powyższy plan zrealizowano w 25%. Do wybuchu wojny przeformowano tylko bataliony: żniński, koronowski i chorzowski.
W kampanii wrześniowej żaden z pułków nie wystąpił w planowanym składzie. Kcyński Batalion ON (Batalion Piechoty Nr 83) razem ze Żnińskim i Wągrowieckim Batalionem ON podporządkowany zostały dowódcy 26 DP ze składu Armii "Poznań". Pozostałe pododdziały weszły w skład wielkich jednostek i zgrupowań taktycznych podległych dowódcy Armii "Pomorze": Zgrupowanie "Chojnice" (tucholski i czerski), Oddział Wydzielony "Kościerzyna" (kościerski) i 15 Wielkopolska Dywizja Piechoty (nakielski). Tylko Starogardzki Batalion ON (Batalion Piechoty Nr 82) wszedł w skład 209 pp (rez.).
[edytuj] Rzeczywista struktura organizacyjna i obsada personalna pułku
- Dowództwo
- dowódca - ppłk Jan Szewczyk
- I adiutant - kpt. Jan Kozłowski
- II adiutant - ppor. Teodor Bross
- kwatermistrz - kpt. Władysław Lindner
- oficer łączności - por. Łucjan Markiewicz
- oficer żywnościowy - ppor. Bronisław Nowicki
- oficer płatnik - por. Domke
- zastępca oficera płatnika - sierż. Piszcz
- oficer informacyjny - por. Aleks Czenszak
- kapelan - ks. por. Różycki
- I batalion (Batalion Nadwyżek 4 DP)
- dowódca batalionu - mjr Wojnarowski
- II batalion (Grudziądzki Batalion ON)
- dowódca batalionu - kpt. Józef Krakowski [8]
- III batalion (Jabłonowski Batalion ON)
- dowódca batalionu - kpt. Korwin-Kosakowski
- pododdziały specjalne
- kompania przeciwpancerna - por. Łukasik
- pluton przeciwpancerny - ppor. Komorowski
- kompania zwiadu - por. Józef Kaszewski
- pluton kolarzy - ppor. Władysław Kiersztyn
- zastępca dowódcy plutonu - kpr. Stanisław Pacyna
- pluton konny
- pluton kolarzy - ppor. Władysław Kiersztyn
- kompania ? artylerii - ppor. Wojciechowski
- kompania przeciwpancerna - por. Łukasik
Przypisy
- ↑ Skrót - 208 pp (rez.)
- ↑ Nowe studium planu mobilizacyjnego "W" pod nazwą "W1" weszło w życie 15 maja 1939 r.
- ↑ Pododdziały specjalne pułku piechoty na stopie wojennej: kompania zwiadowców, kompania przeciwpancerna, pluton łączności, pluton pionierów, pluton artylerii piechoty, pluton przeciwgazowy.
- ↑ Jednostki oznaczone kolorem niebieskim przeznaczone były do osłony granicy zachodniej.
- ↑ Jednostki oznaczone kolorem zielonym były wzmacniane i formowane w okresie zagrożenia.
- ↑ 62 pp mobilizował się w "grupie niebieskiej".
- ↑ 66 pp mobilizował się w "grupie niebieskiej".
- ↑ Konrad Ciechanowski podaje, że Grudziądzkim Batalionem ON dowodził kpt. Tarnowski.
[edytuj] Bibliografia
- Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3, s. 18, 218, 223,
- Konrad Ciechanowski, Armia „Pomorze”, Wydawnictwo MON, Warszawa 1983, ISBN 83-11-06793-7,
- Pindel Kazimierz, Obrona narodowa 1937-1939, Warszawa 1979, ISBN 83-11-06301-X,
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
