21 Dywizjon Pancerny
| 21 Dywizjon Pancerny | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Rodowód | Sformowany przez 12 Batalion Pancerny |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | mjr Stanisław Gliński |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | Wołyńska Brygada Kawalerii |
| Rodzaj wojsk | Broń pancerna |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
21 Dywizjon Pancerny (21 dpanc) – dywizjon pancerny Wojska Polskiego II RP w wojnie obronnej 1939
Dywizjon został sformowany w dniach 13-16 sierpnia 1939, w Łucku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym, przez 12 Batalion Pancerny dla Wołyńskiej Brygady Kawalerii.
17 sierpnia żołnierze złożyli przysięgę, po czym pododdział przegrupował się do wsi Teremno. W dniach 18-19 sierpnia dywizjon przetransportowany został koleją z Łucka do Radomska przez Lwów, Kraków i Częstochowę. 19 sierpnia jednostka zakwaterowana została w Woli Jedlińskiej i podporządkowana dowódcy Wołyńskiej Brygady Kawalerii[1]. 28 sierpnia gen. dyw. Juliusz Rómmel dokonał przeglądu dywizjonu, a następnie odebrał defiladę wszystkich jednostek brygady.
21 września 1939 dywizjon przekroczył granicę z Węgrami na Przełęczy Tatarskiej. Oficerowie zostali internowani w obozie w Esztergon, a żołnierze w Nagykanizsa.
Spis treści |
[edytuj] Pojazdy dywizjonu przekazane Węgrom
W dniach 20 - 26 września zdano w Beregszas:
- 1 samochód ciężarowy Polski Fiat 621 L
- 1 czołg rozpoznawczy TKS
- 2 samochody Polski Fiat 621 L: w tym ciężarowy, z " kasą i kancelarią dywizjonu" i transporter czołgu
- 1 "łazik" Polski Fiat 518 (Być może był to PF 508)
- 1 samochód ciężarowy Polski Fiat 621 L, nr rej. 13603
- 1 motocykl Sokół 1000 M 111 z wózkiem bocznym.
- 1 motocykl Sokół 1000 M 111[a]
21 września zdano w Munkaczu:
- 8 samochodów ciężarowych Polski Fiat 621 (1 Polski Fiat 621 warsztatowy pozostał w Voloc)
- 1 ciągnik gąsienicowy C7P
- 2 motocykle CWS M111 z wózkiem bocznym (być może 2 następne zdano 22 września)
24 września zdano w Csop:
- 1 "łazik" Polski Fiat 508
19 września zdano w Jasino
- 2 samochody nieokreślonych rodzajów i marek
[edytuj] Organizacja i obsada personalna
Dowództwo (poczet dowódcy)
- dowódca - mjr br. panc. Stanisław Gliński
- adiutant - por. br. panc. Feliks Budzimir Cwalina († 1940 Charków)
- kwatermistrz – ppor. Antoni Micherdziński[2]
- st. strz. panc. Jan Krasiński († 2 IX 1939)
Szwadron Czołgów Rozpoznawczych Nr 21 (13 czołgów TKS)
- dowódca szwadronu - por. Leszek Kozioradzki[2]
- dowódca 1 plutonu - ppor. rez. Eugeniusz Chomentowski[2]
- dowódca czołgu - kpr. Stanisław Rymar
- kierowca czołgu - st. strz. panc. Eugeniusz Rejent (ranny 4 IX 1939)
- dowódca 2 plutonu — sierż. pchor. Julian Zaturski
- dowódca czołgu - plut. Marcin Wieliczko († 1 IX 1939)
- dowódca czołgu - kpr. Romanowski († 8 IX 1939)
- szef szwadronu - plut. Tadeusz Izdebski
Szwadron Samochodów Pancernych Typ A Nr 21 (8 wozów bojowych wzór 34-II)
- dowódca szwadronu - kpt. Józef Żymierski
- dowódca 1 plutonu - por. Jan Petecki
- dowódca 1 plutonu - sierż. pchor. rez. Kazimierz Zając
- dowódca wozu - plut. Edward Dziuba (ciężko ranny 1 IX 1939)
- st. strz. panc. Wincenty Prejs (lekko ranny 5 IX 1939)
Szwadron Techniczno-Gospodarczy
- dowódca szwadronu - por. Stanisław Wartak
- szef szwadronu - st. sierż. Bazyli Lewin
- st. sierż. Józef Pękala
- sierż. Krawczyński
- plut. Stanisław Ryczko
- plut. Witold Zammel
- strz. panc. Jakub Akerman
Uwagi
- ↑ Pochodzący z 12 Batalionu Pancernego
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989.
- Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
- Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
- Stanisław Wartak, Udział 21 Dywizjonu Pancernego w wojnie 1939 r., Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 3 (97), Warszawa 1981, s. 159
- Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971.
- Mieczysław Bielski: Grupa Operacyjna „Piotrków” 1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1991. ISBN 83-11-07836-X.
|
|||||