24 Eskadra Rozpoznawcza
24 Eskadra Rozpoznawcza (Liniowa) - pododdział lotnictwa rozpoznawczego Wojska Polskiego II RP.
W marcu 1934 na lotnisku rakowickim w Krakowie rozpoczęto organizację 24 Eskadry Liniowej. Eskadra podporządkowana została dowódcy I Dywizjonu Liniowego 2 Pułku Lotniczego.
W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, jednostka przemianowana została na 24 Eskadrę Rozpoznawczą. W kampanii wrześniowej 1939 walczyła w składzie lotnictwa Armii "Kraków" i Armii "Lublin".
- Dowódca: kpt. obs. Julian Wojda
- Miejsce stacjonowania: Klimontów
- Wyposażenie: 1 samolot RWD-8, 10 samolotów PZL.23B Karaś
Spis treści |
[edytuj] Personel eskadry[1]
- Oficer takt. operacyjny eskadry: por. obs. Aleksander Bujalski
- Lekarz eskadry: ppor. rez. lek. Walter
- Oficer techn. eskadry: ppor. techn. Czesław Hrynaszkiewicz
- Szef mechaników: st. majster wojsk. Maksymilian Matwiejew
- Szef admin. eskadry: sierż. Jan Gayer
[edytuj] Obserwatorzy[1]
- por. Bronisław Bąk
- por. Aleksander Paszkowski
- por. rez. Roman Miarczyński
- ppor. Adam Gisman
- ppor. Konrad Jeżewski
- ppor. Tadeusz Michał Prędecki
- ppor. Antoni Pułczyński
- ppor. Feliks Sobieralski
- ppor. Kazimierz Wójcicki
- ppor. rez. Władysław Zborowski
- pchor. rez. Wacław Chromiński
- ppor. rez. Niemir Bidziński (dołączył do eskadry 6 września)
[edytuj] Piloci[1]
- por. Tadeusz Nowierski
- ppor. Bolesław Peszkowski
- pchor. Władysław Brzozowski
- pchor. Tadeusz Jasiński
- pchor. Stanisław Pietruszka
- kpr. Jan Bakanacz
- kpr. Jan Górski
- kpr. Stanisław Mierniczek
- kpr. Ludwik Mołata
- kpr. Leopold Pęczek
- kpr. Aleksander Rudy
- kpr. Mieczysław Słoma
- kpr. Konrad Ziółkowski
- kpr. Włodzimierz Żardecki
[edytuj] Strzelcy pokładowi[1]
- kpr. Jan Banyś
- kpr. Zygmunt Gaik
- kpr. Antoni Młodzik
- kpr. Augustyn Myrcik
- kpr. Jan Pawlak
- kpr. Henryk Radowiecki
- kpr. Alfred Ryszka
- kpr. Rudolf Widuch
- kpr. Jan Woźny
- kpr. Mieczysław Zakrocki
Eskadra ta, dowodzona bardzo prężnie, mając dobre zaopatrzenie w materiały pędne oraz właściwie dobrane lotniska polowe poniosła w kampanii wrześniowej najniższe straty ze wszystkich eskadr rozpoznawczych, wykonując też najwięcej lotów bojowych spośród tych jednostek, biorąc dodatkowo udział w dwóch dużych wyprawach bombowych.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Pawlak Polskie Eskadry w Wojnie Obronnej Wrzesień 1939. Wyd. II, WKiŁ, Warszawa 1991 r.
- Izydor Koliński: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1978.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982, s. 151-156. ISBN 83-206-0281-5.
[edytuj] Zobacz też
|
|||||||
