25 Dywizja Pancerna (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
25 Dywizja Pancerna
25. Panzer-Division
25th Panzer Division Logo.jpg
Znak taktyczny
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy gen. por. Johann Haarde
Ostatni gen. mjr Oskar Audörsch
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład patrz tekst

25 Dywizja Pancerna (niem. 25. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dywizja została sformowana zgodnie z rozkazem z dnia 25 lutego 1942 roku na terenie Norwegii z oddziałów zmotoryzowanych Schützen-Verband Oslo wchodzących w skład Armii „Norwegen”. Dywizją pancerną była w zasadzie tylko z nazwy, gdyż nie posiadała czołgów. Na terenie Norwegii stacjonowała do lipca 1943 roku, a następnie została wtedy przerzucona do Francji. Na terenie Francji otrzymała też sprzęt pancerny, lecz był zdobyczne czołg francuskie: Renault R-35, Hotchkiss H-39, Somua S-35 i B 1.

Na terenie Francji dywizja stacjonowała do końca października 1943 roku, a następnie zostaje przerzucona na front wschodni. Następnie pomimo sprzeciwu Generalnego Inspektora Wojsk Pancernych gen. Guderiana, który uważał że jest ona nieprzygotowana do walki, skierowano do walki w rejonie Żytomierza w składzie 4 Armii Pancernej. W trakcie walk w grudniu i styczniu 1944 roku utraciła ona prawie cały sprzęt, a jej resztki wycofały się w rejon Kamieńca Podolskiego, gdzie walczyły do kwietnia 1944 roku a następnie rozwiązano.

Rozkazem z dnia 10 maja 1944 roku sformowano ją powtórnie na terenie Francji i w czerwcu 1944 roku przerzucono do Danii, gdzie otrzymała sprzęt i rozpoczęła szkolenie.

We wrześniu 1944 roku utworzona z jej składu grupa bojowa skierowana została do Polski. Wzięła ona udział w walkach w Warszawie przeciwko powstańcom w rejonie Marymontu (gdzie jej żołnierze dopuścili się licznych zbrodni wobec ludności cywilnej) i Żoliborza.[1] Po zakończeniu walk w Warszawie została przerzucona na linię rzeki Narew, gdzie znajdowała się w odwodzie Grupy Armii „Środek”. W grudniu 1944 roku przerzucona została w rejon Radomia, gdzie pozostawała do stycznia 1945 roku.

Po rozpoczęciu ofensywy styczniowej przez Armię Radziecką, wycofana została początkowo nad Odrę a następnie w kwietniu 1945 roku do Austrii, gdzie ostatecznie kapituluje w maju 1945 roku.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • gen. por. Johann Haarde (1942)
  • gen. por. Adolf von Schell (1943)
  • gen. wojsk panc. Georg Jauer (1943)
  • gen. por. Hans Tröger (1943 – 1944)
odtworzona
  • gen. mjr Oswin Grolig (1944)
  • gen. mjr Oskar Audörsch (1944 – 1945)

Skład[edytuj | edytuj kod]

1942 (Norwegia)[edytuj | edytuj kod]

  • 146 pułk strzelców (Schützen-Regiment 146)
  • 214 wzmocniony batalion pancerny (verst. Panzer-Abteilung 214)
  • 514 kompania niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Kompanie 514)
  • 91 zmotoryzowana bateria dział kal. 100 mm (Batterie 10-cm Kanonen (mot) 91)

1943 (Front wschodni)[edytuj | edytuj kod]

  • 9 pułk pancerny (Panzer-Regiment 9)
  • 146 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 146)
  • 147 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 147)
  • 87 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 87)
  • 87 polowy batalion zapasowy (Feldersatz-Bataillon 87)
  • 91 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 91)
  • 279 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 279)
  • 87 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 87)
  • 87 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 87)
  • 87 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 87)

1945[edytuj | edytuj kod]

  • 9 pułk pancerny (Panzer-Regiment 9)
  • 146 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 146)
  • 147 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 147)
  • 91 pułk artylerii (Artillerie Regiment 91)
  • 284 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 284)
  • 25 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer Aufklarung Abteilung 25)
  • 87 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 87)
  • 87 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 87)
  • 87 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 87)

Przypisy

  1. Marek Getter: Straty Ludzkie i materialne w Powstaniu Warszawskim, BIULETYN Instytutu Pamięci Narodowej NR 8-9/2004