2685 Masursky
| (2685) Masursky | |
 Planetoida 2685 Masursky widziana przez sondę Cassini |
|
| Odkrywca | Edward Bowell |
| Data odkrycia | 3 maja 1981 |
| Nr kolejny planetoidy | 2685 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny |
| Półoś wielka | 2,5678 j.a. |
| Mimośród | 0,1117 |
| Peryhelium | 2,2808 j.a. |
| Aphelium | 2,8547 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 42 dni 23 godziny |
| Średnia prędkość orbitalna |
18,58 km/s |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki |
12,13° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 15–20 km |
| Masa | 0,5–1,1 × 1016 kg |
| Średnia gęstość | ~2,7 g/cm3 |
| Albedo | 0,06-0,11 |
| Jasność absolutna | 12,2m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | śred. 176K max. (-9ºC) 264 K |
2685 Masursky – to jedna z małych planetoid z pasa głównego.
Spis treści |
[edytuj] Odkrycie
Planetoida została odkryta 3 maja 1981 roku w Lowell Observatory, Anderson Mesa Station w Flagstaff przez Edwarda Bowella. Nazwa planetoidy została nadana na cześć Harolda Masursky’ego, geologa zajmującego się planetologią. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (2685) 1981 JN.
[edytuj] Orbita
Orbita 2685 Masursky nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 12,13°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4,12 roku, krążąc w średniej odległości 2,56 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 18,58 km/h.
Planetoida ta należy do rodziny planetoidy Eunomia.
[edytuj] Właściwości fizyczne
2685 Masursky ma średnicę ok. 15-20 km. Jej albedo wynosi 0,06-0,11, a jasność absolutna to 12,2m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 176 K (maksymalna 264 K, czyli -9°C). Planetoida ta zalicza się do typu S.
[edytuj] Badania
23 stycznia 2000 roku sonda kosmiczna Cassini przeleciała w pobliżu tej planetoidy (w odległości ok. 1,6 mln km). Zdjęcia wykonane wówczas przez próbnik ukazały jedynie jasny punkt, ale pomiary wtedy wykonane pozwoliły oszacować rozmiary tej planetoidy.
