26P/Grigg-Skjellerup

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
26P/Grigg-Skjellerup
Zdjęcie komety z Europejskiego Obserwatorium Południowego
Zdjęcie komety z Europejskiego Obserwatorium Południowego
Odkrywca John Grigg,
John Skjellerup
Data odkrycia 23 lipca 1902
Nazwy alternatywne 1808 C1; 1808 III;
1902 O1; 1902 II;
1902c; 1922 K1;
1922 I; 1922b;
1927 F1; 1927 V;
1927e; 1932 II;
1932d; 1937 III;
1937e; 1942 V;
1942d; 1947 II;
1947a; 1952 IV;
1952b; 1957 I;
1956i; 1961 IX;
1961g; 1967 I;
1966f; 1972 II;
1972b; 1977 VI;
1977b; 1982 IV;
1982a; 1987 X;
1986m; 1992 XVIII
Elementy orbity
Półoś wielka 2,9649 j.a.
Mimośród 0,6637
Peryhelium 0,9968 j.a.
Aphelium 4,9330 j.a.
Okres orbitalny 5,11 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 21,0861°
Moment przejścia przez peryhelium 8 października 2002 (nieobserw.)
23 marca 2008
Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica 2,6 km
Roje meteorów związane z kometą pi Puppidy

26P/Grigg-Skjellerupkometa krótkookresowa, należąca do rodziny Jowisza.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Kometę tę odkrył 23 lipca 1902 roku nowozelandzki astronom John Grigg. Podczas jednego z kolejnych jej powrotów (1922) została ona powtórnie odkryta przez australijskiego obserwatora Johna Francisa Skjellerupa. Nazwa komety pochodzi od tych dwóch odkrywców.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbita komety 26P/Grigg-Skjellerup ma kształt elipsy o mimośrodzie 0,66. Jej peryhelium znajduje się w odległości 0,99 j.a., aphelium zaś 4,93 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi 5,11 roku, nachylenie do ekliptyki to ok. 21,08˚.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Jest to stosunkowo mało aktywna kometa o krótkim czasie obiegu, zaliczana do rodziny Jowisza. Jej jądro jest niewielkie i ma wielkość ok. 2,6 km. Ze względu na częste powroty w okolice Słońca obiekt ten jest już mocno „wypalony” - zatem pozbył się większości substancji lotnych. Ciało to jest źródłem pochodzenia roju meteorów zwanego pi Puppidami.

Badania[edytuj | edytuj kod]

W 1992 roku kometa 26P/Grigg-Skjellerup była celem misji sondy Giotto, która wcześniej (1986) badała kometę Halleya. Próbnik ten znalazł się w odległości ok. 200 km od jądra, jednakże ze względu na zniszczoną podczas przelotu obok komety Halleya kamerę nie wykonał żadnych zdjęć.

W 2003 roku z górnych warstw atmosfery Ziemi za pomocą samolotu należącego do NASA zebrano pył pochodzący ze śladu pozostawionego przez kometę po wizycie w pobliżu Słońca w roku 2002. Pył ten znalazł się w atmosferze na skutek przecięcia przez Ziemię orbity komety. W próbkach pyłu wykryto m. in. materiał krzemianowy starszy niż Słońce. Znaleziono również ślady wskazujące, że badany materiał pochodzi z supernowej, która wybuchła w pobliżu powstającego Słońca. W próbce wykryto również deuter, szczególne izotopy tlenu i azotu oraz nieznany wcześniej minerał, nazwany brownleeitem (MnSi)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… | Poprzednia kometa | 26P/Grigg-Skjellerup | Następna kometa | …