289P/Blanpain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
289P/Blanpain
Odkrywca Jean-Jacques Blanpain
Data odkrycia 28 listopada 1819
Nazwy alternatywne D/1819 W1, 2003 WY25
Elementy orbity
Półoś wielka 3,048367 j.a.
Mimośród 0,684681
Peryhelium 0,961207 j.a.
Aphelium 5,135526 j.a.
Okres orbitalny 5,32 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 5,9007°
Długość węzła wstępującego 79,8122°
Argument peryhelium 9,8154°
Moment przejścia przez peryhelium 2014-08-28.1679 TT
Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica 0,16 km
Roje meteorów związane z kometą Fenicydy

289P/Blanpainkometa krótkookresowa, należąca do rodziny Jowisza oraz obiektów NEO. Długo uznawana za zagubioną, nosiła oznaczenie D/1819 W1 (Blanpain). W XXI wieku została ponownie odnaleziona, chociaż małe rozmiary i słaba aktywność wskazują, że kometa z 1819 roku uległa rozpadowi i obecnie obserwowany jest jej główny fragment.

Odkrycie i ponowne odnalezienie[edytuj | edytuj kod]

Kometa została odkryta 28 listopada 1819 roku przez Jean-Jacques'a Blanpaina osiem dni po przejściu przez swój punkt przysłoneczny. Obiekt został następnie zagubiony na prawie 200 lat.

5 października 2002 roku w programie Catalina Sky Survey odkryto obiekt 2003 WY25, uznany za planetoidę i zaliczony do grupy Apolla. 12 grudnia 2003 roku ciało to przeleciało w odległości 3,7 miliona km od Ziemi[1]. Obiekt ten poruszał się po orbicie odpowiadającej zagubionej komecie, co wskazywało, że może być największym fragmentem pozostałym po rozpadzie komety obserwowanej w 1819 roku[2].

Obserwacje D. Jewitta z 2005 roku ujawniły, że posiada on słabą komę[3].

Orbita komety i właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Orbita komety 289P/Blanpain ma kształt elipsy o mimośrodzie 0,68. Jej peryhelium znajduje się w odległości 0,96 j.a., aphelium zaś 5,09 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosił 5,1 roku, nachylenie do ekliptyki miało wartość 9,1˚.

Jądro tej komety miało zapewne rozmiary kilku km, obecnie obserwowany fragment ma 160 m średnicy i jest najmniejszym znanym jądrem kometarnym[3].

Rój meteorów[edytuj | edytuj kod]

Kometa D/1819 W1 jest źródłem roju meteorów zwanego Fenicydami, przez który Ziemia przechodzi każdego roku na przełomie listopada i grudnia. Współcześnie istniejące jądro komety nadal zasila rój materią, choć zbyt słabo, aby jego aktywność tłumaczyła szacowaną masę roju[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. D/1819 W1 (Blanpain). Cometography. [dostęp 2013-07-30].
  2. P. Jenniskens, E. Lyytinen. Meteor showers from the debris of broken comets: D/1819 W1 (Blanpain), 2003 WY25, and the Phoenicids. „The Astronomical Journal”. 130, s. 1286–1290, wrzesień 2005. doi:10.1086/432469 (ang.). 
  3. 3,0 3,1 3,2 David Jewitt. Comet D/1819 W1 (Blanpain): Not Dead Yet. „The Astronomical Journal”. 131 (4), s. 2327, 2006. doi:10.1086/500390 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… | Poprzednia kometa | 289P/Blanpain | Następna kometa | …