28 Ochotnicza Dywizja Grenadierów Pancernych SS (1 walońska) Wallonien

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
28divss.gif

28 Ochotnicza Dywizja Grenadierów SS (1 walońska) "Wallonien" (niem.: 28. SS-Freiwilligen-Grenadier-Division Wallonien) - walońska jednostka Waffen-SS.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Plakat werbunkowy

Walonowie pojawili się w Waffen-SS 1 czerwca 1943 roku, kiedy Legion Waloński, który walczył w ramach Wehrmachtu przyłączono do tej formacji. Legion ów rozbudowano w 5 Ochotniczą Brygadę Szturmową SS, którą wysłano w listopadzie 1943 roku na Ukrainę, gdzie walczyła u boku dywizji "Wiking". Zmasakrowana w ciężkich walkach w kotle czerkaskim brygada została wycofana zimą 1944 roku do Niemiec. W lipcu brygadę wysłano do Estonii, skąd jej resztki ewakuowano do Niemiec w październiku i przystąpiono do tworzenia dywizji.

W lutym 1945 roku nieskompletowaną jednostkę skierowano na Pomorze, w okolice Stargardu Szczecińskiego, gdzie walońscy esesmani po raz kolejny ponieśli ogromne straty. Jednostka ta skierowana na Pomorze, była jeszcze w trakcie reorganizacji i rozwinięcia ze szczebla brygady do szczebla dywizji. Liczebnie bardzo słaba, na początku lutego 1945 liczyła nieco ponad 4000 żołnierzy, natomiast w momencie wejścia do walki pod Dąbiem ok. 1200 żołnierzy. Siedmiuset pozostałych przy życiu Walonów ewakuowano do Danii, gdzie zastał ich koniec wojny.

Sprawa właściwej nazwy jednostki[edytuj | edytuj kod]

Jest to dość zagadkowa kwestia. W zachodnich opracowaniach jednostka ta jest z niejasnych powodów traktowana jako dywizja grenadierów pancernych. Powstała ona rzeczywiście jako brygada zmotoryzowana o sile pułku. W czerwcu 1944 r została wycofana z frontu i wysłana do Rzeszy w celu przeformania w dywizję. Rozwinięto ją jednak do stanu dywizji piechoty (grenadierów SS), a nie dywizji grenadierów pancernych.

Kontrowersje wokół Legionu[edytuj | edytuj kod]

Obrońcy Legionu Walońskiego twierdzą, że nie jest on odpowiedzialny za popełnienie żadnych zbrodni wojennych. Twierdzą też, że Walonowie nie wiedzieli o zbrodniach popełnianych przez Niemców i uważali swoją walkę w Legionie za antykomunistyczną krucjatę przeciwko bolszewizmowi, nie zaś za szerzenie ideologii nazistowskiej. Zważywszy udział Legionu Walońskiego, działającego jeszcze w ramach Wehrmachtu, między sierpniem i grudniem 1941 w akcjach przeciwpartyzanckich na terenie Generalnego Gubernatorstwa i w 1942 na okupowanych terenach ZSRR niewiedza o niemieckich zbrodniach wojennych i ludobójstwie wydaje się mało prawdopodobna.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Legion Waloński, Sanok, maj 2007 (rekonstrukcja historyczna)
  • SS-Grenadier Regiment 69 (69 pułk grenadierów pancernych SS) dwa niepełne bataliony
  • SS-Grenadier Regiment 70 (jw) jeden batalion
  • SS-Artillerie Regiment 28 (28 pułk artylerii SS) niepełny
  • SS-Panzerjäger Abteilung 28 (28 dywizjon przeciwpancerny) niepełny
  • SS-Aufklärungs Abteilung 28 (28 dywizjon rozpoznawczy SS) praktycznie bez ciężkiego sprzętu bojowego
  • SS-Nachrichten Abteilung 28 (28 batalion łączności SS) niepełny
  • SS-Pionier-Bataillon 28 (28 batalion saperów SS) niepełny
  • SS-Flak-Kompanie 28 (28 kompania przeciwlotnicza SS) niepełna, bez dział
  • SS-Ersatz-Bataillon 28 (28 batalion zapasowy SS) nie istniał na przyczółku, żołnierze zostali włączeni do jednostek bojowych
  • Pododziały służb.

Jak widać dywizją była tylko z nazwy - w praktyce były to dwa bataliony grenadierów wsparte pododdziałami specjalistycznymi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Bryja, Janusz Ledwoch: Jednostki Waffen SS 1939 - 1945. Warszawa: 1996. ISBN 83-86209-97-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]