29 Pułk Artylerii Lekkiej
| 29 Pułk Artylerii Lekkiej | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  II RP |
| Sformowanie | 1921 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Święto | 7 sierpnia[1] |
| Nadanie sztandaru | 3 lipca 1938 |
| Rodowód | 2 pap Litwy Środkowej |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | das 29 BZ |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | kpt. Szalewicz |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Grodno |
| Podporządkowanie | 29 DP |
| Rodzaj wojsk | Artyleria |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
29 Pułk Artylerii Lekkiej (29 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Na bazie II dywizjonu 1 Pułku Artylerii Polowej Litewsko-Białoruskiego i I dywizjonu 216 Pułku Artylerii Polowej został sformowany 2 Pułk Artylerii Polowej Wojska Litwy Środkowej. W lipcu 1921 roku, w wyniku przeprowadzonej reorganizacji pułku, zostały utworzone trzy dywizjony po dwie baterie. We wrześniu tego roku 2 pap został przemianowany na 29 Pułk Artylerii Polowej.
1 stycznia 1932 roku oddział został przemianowany na 29 Pułk Artylerii Lekkiej [2]
Do 1939 roku pułk stacjonował w garnizonie Grodno (I dywizjon w Suwałkach).
Spis treści |
[edytuj] Żołnierze pułku
Dowódcy:
- kpt. Wacław Szalewicz (dowódca 2 pap)
- ppłk Gustaw Łodziński
- płk Jan Suzin (1922 – IX 1925 → zastępca szefa Artylerii i Służby Uzbrojenia OK III)
- ppłk / płk Michał Gnoiński (VIII 1928 - X 1930)
- ppłk / płk Jan Drejman (X 1930 - XI 1935)
- ppłk / płk Włodzimierz Arwaniti (XI 1935 - 24 VIII 1939)
- ppłk Tadeusz Graff (25 VIII - IX 1939)
Oficerowie pułku:
Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari
|
|
[edytuj] Symbole pułkowe
Sztandar
2 listopada 1937 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki zatwierdził wzór sztandaru dla 29 pal [3].
3 lipca 1938 roku, w Wilnie, podczas uroczystości wręczenia oddziałom artylerii sztandarów ufundowanych przez społeczeństwo Wilna i północno-wschodnie ziemie Rzeczypospolitej, Marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz wręczył dowódcy pułku sztandar[4].
Odznaka
Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 25, poz. 258 z 25 lipca 1925 roku. Stanowi ją krzyż typu maltańskiego o ramionach pokrytych białą emalią ze srebrnymi krawędziami. Na środek krzyża nałożona emaliowana trójpolowa tarcza z herbami Polski, Litwy i Rusi. Na ramionach krzyża wpisano numer i inicjały 29 P.A.P. i datę powstania pułku 7.VIII.1920. Między ramionami krzyża skrzyżowane złocone lufy armatnie. Pięcioczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze, emaliowana. Wymiary: 40x40 mm. Wykonanie: Józef Michrowski - Warszawa[5].
[edytuj] Tradycje
Tradycje pułku kultywowały pododdziały artylerii 29 Szczecińskiej Brygady Zmechanizowanej im. Króla Stefana Batorego.
Przypisy
- ↑ Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. s. 74.
- ↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych, Pierwszego Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego z 31 grudnia 1931 roku (Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 36, poz. 473.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 15 z 23.11.1937 r., poz. 179.
- ↑ Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 306.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 270.
[edytuj] Bibliografia
- Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Wydawnictwo Bellona. Warszawa 1991. ISBN 83-11-07772-X
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1990 ISBN-83-211-1104-1
- Henryk Spaltenstein: Zarys historji wojennej 29-go litewsko-białoruskiego pułku artylerji polowej, Warszawa 1930
- Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
