2B1Q

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kodowanie liniowe 2B1Q – jedna z metod kodowania transmisji w warstwie fizycznej łączy ISDN i innych technologii cyfrowych. Standard ten jest zdefiniowany w ANSI T1.601 i ETR 080, Annex A.

Sposób ten opiera się na wykorzystaniu czterech poziomów napięcia, czyli czwórkowym kodowaniu danych w warstwie fizycznej. Formalnie: każde dwa kolejne bity (cyfry binarnego przedstawienia) danych zamieniane są na jeden symbol czwórkowy. Tę cechę kodu skrótowo przedstawia jego nazwa 2B1Q (ang. 2 Binary, 1 Quaternary – dwa dwójkowe, jeden czwórkowy).

Najczęściej stosowane jest następujące przypisanie:

Bity Poziom napięcia
10 +3 V
11 +1 V
01 -1 V
00 -3 V

Zastosowanie kodowania 2B1Q podwaja efektywność transmisji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • ETSI Technical Report ETR80: Transmission and Multiplexing (TM); Integrated Services Digital Network (ISDN) basic rate access; Digital transmission system on metallic local lines, Reference: RTR/TM-06004

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]