| 2C-G |
|
|
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
1-(2,5-dimetoksy-3,4-dimetylofenylo)-1-aminoetan
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 2,5-dimetoksy-3,4-dimetylofenyloetyloamina |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C12H19NO2 |
| Masa molowa |
209,28 g/mol |
| SMILES |
|
COc1c(C)c(C)c(cc1CCN)OC
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
207740-18-9 |
|
|
|
| Klasyfikacja |
| Legalność w Polsce |
substancja niesklasyfikowana |
|
|
Ten artykuł od 2011-06 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
2C-G – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna z rodziny 2C. Po raz pierwszy została otrzymana przez Alexandra Shulgina. W swojej książce PIHKAL określił on dawkowanie jako 20–35 mg. Pod względem strukturalnym i farmakodynamicznym substancja ta jest podobna do 2C-D i Ganeshy. Działanie 2C-G jest wyjątkowo długie – trwa 18–30 godzin.
Shulgin zsyntetyzował też inne substancje podobne do 2C-G pod względem budowy chemicznej. Należą do nich 2C-G-3, 2C-G-5 i 2C-G-N.