2C-T-7

2C-T-7
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 2-(2,5-dimetoksy-4-propylosulfanylofenylo)etanoamina
Inne nazwy i oznaczenia 2,5-dimetoksy-4-propylotiofenyloetyloamina
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C13H21NO2S
Masa molowa	255,38 g/mol
SMILES NCCC1=C(OC)C=C(SCCC)C(OC)=C1
Identyfikacja
Numer CAS	207740-26-9
PubChem	24728635
DrugBank	DB01458
Właściwości Temperatura topnienia 140–150 °C (33,4 Pa)
Niebezpieczeństwa Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji według kryteriów systemu GHS są niedostępne. Europejska klasyfikacja substancji Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji według europejskich kryteriów są niedostępne.
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
Legalność w Polsce	substancja psychotropowa grupy I-P

2C-T-7 – psychodeliczna substancja psychoaktywna z rodziny 2C, pochodna fenyloetyloaminy. Pierwszy raz została otrzymana przez Alexandra Shulgina w roku 1986.

Efekty działania 2C-T-7 podobnie jak w przypadku wszystkich psychodelików są bardzo zróżnicowane i indywidualne. Zwykle jednak obejmują: pobudzenie, podniesienie nastroju, euforię, uczucie radości szczęścia oraz silne efekty wizualne. Zgodnie z PIHKAL dawkowanie 2C-T-7 waha się w przedziale 10–30 mg a efekty utrzymują się 8–15 godzin. Mechanizm działania 2C-T-7 opiera się na działaniu agonistycznym na receptory serotoninowe, szczególnie 5-HT_2A. 2C-T-7 jest także selektywnym inhibitorem MAO-A, co czyni tę substancję dość niebezpieczną, gdyż jej wysokie dawki mogą spowalniać degradację serotoniny, co w konsekwencji może prowadzić do syndromu serotoninowego.

Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.