2S19 MSTA-S

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
2S19 MSTA-S
2S19 MSTA-S
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR/ Rosja
Producent Uraltransmaszzawod
Typ pojazdu samobieżna haubicoarmata
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5 osób
Historia
Prototypy połowa lat 80.
Produkcja 1989 - do chwili obecnej
Dane techniczne
Silnik wysokoprężny, V-84A o mocy 574 kW
Długość 11 917 mm
kadłuba: 7000 mm
Szerokość 3380 mm
Wysokość 2950 mm
Masa bojowa: 42 000 kg
Osiągi
Prędkość 60 km/h
Zasięg 500
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 5 m
bez przygotowania: 1,5 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x haubicoarmata kalibru 152 mm L/40 2A64
Użytkownicy
armie krajów powstałych po rozpadzie ZSRR
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

2S19 MSTA-S – radziecka samobieżna haubicoarmata kalibru 152 mm. Opracowana jako następca działa samobieżnego 2S5 Hiacynt. Została skonstruowana w zespole konstruktorskim zakładów Uraltransmasz w Jekaterynburgu kierowanym przez Jurija Tomaszowa.

2S19 jest działem typu zakrytego. Główne uzbrojenie - haubicoarmata 2A64 o lufie długości 40 kalibrów, jest umieszczone w obrotowej wieży osadzonej na podwoziu gąsienicowym. Podwozie jest zbudowane z wykorzystaniem podzespołów czołgów T-72 i T-80. W niszy wieży są przewożone granaty artyleryjskie i ładunki miotające. Możliwe jest także podawanie amunicji z zewnątrz wozu. Szybkostrzelność praktyczna dochodzi do 8 strz/min.

Amunicja stosowana do działa 2S19 jest identyczna jak w dziale holowanym 2A65 MSTA-B, czy starszej D-20. Standardowym jest granat odłamkowo-burzący o donośności maksymalnej 24 km, oraz granat odłamkowo-burzący z gazogeneratorem o zasięgu 29 km. Stosowane także mogą być granaty kasetowe (42 podpociski kumulacyjno-odłamkowe), 30F39 Krasnopol (naprowadzające się na cel podświetlony laserem), zakłócające łączność radiową, chemiczne (wycofane z uzbrojenia) i jądrowe (prawdopodobnie wycofane z uzbrojenia).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T.J. O'Malley: Artyleria: działa i polowe wyrzutnie rakietowe. Woźniak, R; Kupidura, P (przekład i redakcja naukowa); Hutchins, R. (ilustracje). Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2000. ISBN 83-11-09172-2.
  • Janusz Magnuski. 152 mm samobieżna haubica 2S19 Msta. „Nowa Technika Wojskowa”. 1993. nr 6. s. 5-6. ISSN 1230-1655. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]